Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 219

KS>

alle vormen van „natuurlijke" {redelijke) theologie. Na-

tuurlijk biedt het geloof in Christus verlossing, leven,

overvloed. Maar het is een farce om buiten het geloof om

aannemelijk of, zoals het dan heet, plausibel te maken in

ogenschijnlijk algemeen aanvaarde begrippen dat het

christelijk geloof welzijn-bevorderend, toekomst-ope-

nend, bevrijding-biedend, maatschappij-hervormend of

iets dergelijks zou zijn. Zulke redeneringen —waarvan

men dan als vanouds leentjebuur gaat spelen bij de filoso-

fie — zijn voor de christelijke theologie uitermate link. Ze

zijn — zoals de profeet Jesaja het zo snedig uitdrukt — een

riet waarop je leunt, maar pas op, even later doorboort het

je hand. Het argument erachter is heel sympathiek, name-

lijk: wij willen de weerstanden die de moderne mens heeft

tegen de onbegrijpelijkheid van het geloof zoveel mogelijk

wegnemen. Maar ik heb nooit meegemaakt dat een mens

werd overtuigd door redelijke argumentatie om GOD te

zoeken. De geschiedenis van kerk en theologie is echter wél

vol van voorbeelden, waarbij het geloof zich aanvankelijk

bediende van filosofische bewijsvoeringen, maar later

volslagen gedesoriënteerd werd toen deze bewijsvoeringen

weer achterhaald werden.

Ik zeg deze zaken met een lichte schroom, omdat ik de

suggestie wek dat het geloof iets irrationeels zou zijn. Maar

op dit punt zou ik willen herinneren aan een woord van

Pascal: Le coeur a ses raisons, que la Raison ne conndït

pas, het hart heeft zijn eigen redenen, die de Rede niet kent.

Met andere woorden: geloven is niet tasten in het duister,

maar wandelen in het licht van Gods Woord. En de Rede

kan dat licht niet versterken, wél er afbreuk aan doen!

Ik voeg er nog iets aan toe. Er dient zeker ruimte te zijn

voor een vak als godsdienstfilosofie, maar je zou haar wel

moeten schoeien op een betere leest."

Hoe denkt u over de massificatie aan de universi-

teit?

„Dat is een groot probleem. Het hoofdgebouw van de

Vrije Universiteit aan de De Boelelaan heet het grootste

gebouw van Amsterdam te zijn. Het zal best waar zijn,

maar ik ben daar dan niet verrukt van.

Universiteiten moeten een behoorlijk studentenbestand

hebben, willen ze voldoende specialisatie tot zich kunnen

trekken, maar bij 10.000 studenten ligt voor mij de limiet,

en wij zitten er al boven."

215

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen