Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 167

,,Een van de belangrijkste bezigheden is mensen inzicht te

verschaffen in andere bezigheden en inzichten dan waar-

mee ze zelf bezig zijn.

De universitaire democratisering is aan slijtage onderhe-

vig, maar persoonlijk zie ik in het proces dat nu een twintig

jaar aan de gang is een stuk vooruitgang. De opvatting

moet zijn de mensen elkaar te doen zien als medegéinteres-

seerden. Iedereen moet de gelegenheid hebben zijn mening

te zeggen, maar ieder heeft dan ook op zijn beurt de plicht

tot luisteren. Niet dat iedereen overal over zou moeten

meepraten; en het is ook niet zo dat men per se de ene of de

andere mening zou moeten volgen. Het begrip machtsuit-

oefening is voor mij in een democratie daarom ook een

paradox. Het zou zo moeten zijn dat men niét probeert een

machtspositie te verkrijgen, maar dat men het rentmeester-

schap met elkaar deelt, zodat een ieder zijn eigen rol daarin

kan spelen. En dit inzicht is in de afgelopen jaren echt niet

alleen van de studentenbewegingen afkomstig, het leefde al

eerder en het algemeen aanvaard worden van dit besefis

een grote verbetering. Want wanneer je enkel op jezelf bent

aangewezen, ga je wel eens als eenling het gevoel krijgen

van een goudvis in een kom: je kunt naar het wateropper-

vlak zwemmen om lucht te happen, maar je weet: hoger

kom ik nooit."

Dit zei prof. dr. D.T. Stahlie tot mij gedurende een

voorbespreking op woensdag 5 december 1979, toen wij op

zijn kamer in het gebouw van de V.U. spraken over zijn

ervaringen als bestuurder van de Vrije Universiteit.

Uiteraard kunnen in dit boek niet alle faculteiten en sub-

faculteiten speciaal aan het woord komen, maar één van

mijn gespreksgenoten in dit boek had mij toch de goede

raad gegeven om vooral ook een medicus van de V.U. voor

een gesprek uit te nodigen, omdat, zoals ze zei, de medische

faculteit toch een geheel eigen wereld vormt. Ik koos prof.

Stahlie, omdat hij tevens lid is van het college van bestuur

en dus ruim op de hoogte is met de universiteit als geheel.

Wij spraken bij die voorbespreking ook over zijn ervarin-

gen als zendingsarts, en dat aspect van zijn leven was voor

mijn besef erg bepalend in onze ontmoeting: hij werd wat

mij aangaat voor alles gekenmerkt door zin voor praktisch

christendom, waardoor de medische zending zozeer is

gekenmerkt.

Ik had hem verzocht mij bij de beantwoording van mijn

vragen één dag als zijn ,,leerling" te willen beschouwen,

163

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen