Wetenschap en rekenschap - pagina 517

DE PSYCHOLOGIE AAN DE VRIJE UNIVERSITEIT

worden dat het zich mede richtte tegen wat men ongenuanceerd en ook onjuist „de

heersende positivistische wetenschapsbeoefening" noemde. Deze duidelijk mar-

xistisch getinte beweging maakte zich sterk voor een alternatieve psychologie,

zonder dat ze een duidelijk beeld gaf van de hoofdtrekken van zo'n psychologie.

Men zou tot op zekere hoogte kunnen stellen dat een pleidooi gehouden werd voor

een soort wetenschapsopvatting zoals destijds door Waterink verdedigd. Zij het

dan dat niet het christelijk geloof het fundament van de nieuwe psychologie zou

dienen te zijn, maar de marxistische heilsleer. Hieraan kan worden toegevoegd dat

vanuit de studentenbeweging aandacht werd gevraagd voor de maatschappelijke

rol die de psycholoog speelt, en het effect dat hij heeft op verandering respectie-

velijk continuering van de maatschappelijke orde. De psycholoog werd mede

daardoor zich maatschappelijk bewust en hij begon zich te bezinnen op de „im-

pact" die zijn professionele bezigheden hadden op de maatschappelijke processen

(zie b.v.Van Strien, 1969, Drenth, 1970).

Ook verschillende leden van de subfaculteit psychologie hebben hierin in woord

en geschrift actief geparticipeerd, en hebben o.a. hun bijdrage geleverd aan het

opstellen van een nieuwe beroepsethiek van het Nederlands Instituut voor Psy-

chologen (N.I.P., 1976).

De ontwikkelingen aan de subfaculteit van de psychologie

Wat waren de reacties van de V.U.-psychologen op de geschetste ontwikkelingen?

Aan het slot van 2.3 wezen wij erop dat er in de zestiger jaren bij velen van hen

zowel op het punt van de gedragsconceptie van de psychologie als op dat van de

methodische onderzoeksregels behoefte was aan verdieping en verheldering. Men

kan zeggen dat het kennisnemen van die ontwikkelingen aan dat verlangen tege-

moet kwam. Het resultaat ervan is geweest dat de in de jaren zestig gevestigde

wijze van wetenschapsbeoefening uitgebouwd is, waarbij nuancering en correctie

heeft plaatsgevonden.

Over het eerste van de bovengenoemde punten kunnen wij hier betrekkelijk kort

zijn. Er leefden, zoals opgemerkt in 2.3, in de subfaculteit destijds duidelijk

cognitieve gedragsnoties. Met name was dat het geval op de terreinen van de

functieleer, de ontwikkelingspsychologie en de sociale psychologie. Op de beide

eerstgenoemde gebieden trok het werk van Piaget — een cognitief psycholoog die

later in Amerika veel erkenning en waardering heeft gevonden — de aandacht. Op

het terrein van de sociale psychologie waren leidende theoretici duidelijk cognitief

georiënteerd. Wij noemen slechts Lewin, Sherif, Heider en Festinger. De cogni-

tieve revolutie bracht daarom voor velen aan de subfaculteit geen compleet nieu-

we conceptie van de psychologie, maar een conceptie die aansluiting bood bij

vragen, die reeds leefden en op die vragen vaak ook verhelderende antwoorden

gaf, en bovendien nieuwe perspectieven opende op de wijze waarop wetenschap-

pelijk verantwoord experimenteel onderzoek verricht kan worden. Men kan

511

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen