Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 177

en wanneer barrière? Het antwoord kan niet vrij zijn van subjectieve

speculatie. Toch geeft juist een systeemmodel wel enig houvast bij dat

antwoord. In het model van de wetenschappelijke communicatie wordt

daarover uitsluitsel gegeven door de omvang en de aard van de informa-

tiestroom die via het element wetenschappelijke bibliotheek bij de ge-

bruiker komt. Ontvangt die gebruiker de informatie die hij nodig heeft,

dan is er sprake van een brug. Krijgt hij geen, te weinig of verkeerde

informatie dan is er een barrière.

Nog steeds speculatie, want welke informatie heeft de gebruiker dan

nodig? Weet de bibliotheek dat? Nee, althans, slechts ten dele. Weet de

gebruiker het zelf? Hij denkt vaak van wel, maar hij kan het pas echt weten

als zijn communicatiesituatie aan enkele essentiële voorwaarden voldoet.

Ten eerste dient zijn eigen probleemstelling terdege te zijn geanalyseerd.

Ten tweede, maar ook al in het kader van het eerste, dient verkend te

worden welke informatie beschikbaar is. Confrontatie met de bestaande,

gepubliceerde informatie verandert vaak de oorspronkelijke vraagsteOin-

gen en kan leiden tot een andere informatiebehoefte dan aanvankelijk

verondersteld was.^^

De hoofdfunctie van wetenschappelijke communicatie kan omschreven

worden als het tot stand brengen van een cumulatieve vastlegging van

kennis, de zogenaamde ,record of certified knowledge', die voor elke we-

tenschapsbeoefenaar het referentiekader vormt en een basis voor zijn eigen

bijdragen aan de wetenschap.^^ De belangrijkste eenheden waaruit deze

record wordt opgebouwd zijn publikaties. Het totaal daarvan kan worden

opgevat als de universele documentaire collectie die in principe is toever-

trouwd aan de gemeenschappelijke zorg van opeenvolgende generaties

wetenschapsbeoefenaren. Daar deze universele collectie nergens concrete

gestalte heeft gekregen in afzonderlijke bibliotheken, zou wellicht beter

gesproken kunnen worden van het bibliografisch universum (alles dat ooit

gepubliceerd werd en voor de wetenschap betekenis heeft.) De zorg van de

wetenschapsbeoefenaren hiervoor is in de loop der tijden a.h.w. steeds

meer gedelegeerd aan wetenschappelijke bibliotheken. Weliswaar vormt

de collectie van elke afzonderlijke bibliotheek slechts een deelvertegen-

woordiging van de universele collectie, maar tezamen dienen deze biblio-

theken tenminste eenmaal die collectie te omvatten. Dit duidt er al op dat

binnen het systeem van wetenschappelijke communicatie een individuele

bibliotheek nooit geïsoleerd mag worden beschouwd, noch dat zij zich

geïsoleerd mag opstellen. Er is een geheel netwerk (subsysteem) van bi-

bliotheken nodig om de ,record of certified knowledge' te kunnen opleve-

ren.

Het toegang (kunnen) hebben tot deze universele collectie, haar kunnen

overzien en gebruiken, is nu die tweede essentiële voorwaarde waaraan de

communicatiesituatie van de wetenschapsbeoefenaar moet voldoen.

161

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen