Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 45

van een voor deze gelegenheid ingestelde Bibliotheekcommissie, waarin

men drie zaken onder ogen zag:

Ie karakter en inrichting der bibliotheek;

2e hare uitbreiding en

3e hare berging.

Men gaf toe dat het doel nimmer helder was vastgesteld en dat de

bibliotheek een heterogene, onregelmatige samenstelling had. Daarom

moest opnieuw het overbodige worden afgestoten. Het karakter van de

collectie moest vooral gereformeerd zijn. En voor de plaatsing was een

apart pand wel wenselijk, maar onbetaalbaar. Men moest dus het overbo-

dige uitschiften, enkele kasten op de Senaatszaal erbij plaatsen en het

beginsel van seminarium-bibliotheken aanvaarden.

Curatoren zijn het 25 oktober 1916 met dit Senaatsrapport eens. Daarna

vinden we in maart 1917 een uitvoerig commentaar van Breen op het

Senaatsrapport. Hij behandelt zes punten, waarvan 1, 3 en 5 belangrijk zijn.

Inzake het principieel karakter van de bibliotheek vindt Breen het beter

om in plaats van vooral „zulke werken aan te schaffen, die een gerefor-

meerd karakter dragen" een bredere formule te kiezen om de „niet-Gere-

formeerde, maar toch Christelijke schrijvers, zoowel Protestantsche als

Roomsche niet uit te schakelen". Beter is daarom de formule: „het aan-

schaffen van die werken, die uit principieel oogpunt voor de Universiteit

van eenig belang zijn".

Het derde punt van beleid betreft de zgn. seminarium-bibliotheken

binnen de Vrije Universiteit. Breen wil de idee van dergelijke bibliotheken

niet verwerpen. Waarschijnlijk niet omdat hij met het inrichten daarvan

een apart budget met eigen verantwoordelijkheid voor de Bibliotheek zelf

hoopte te verkrijgen. Het ruimteprobleem zou er ook minder groot door

worden. Daarom adviseert hij tot seminarium-bibliotheken van geringe

omvang en beperkt tot een bezit dat bij het onderwijs gebruikt moest

worden. De algemene studiewerken en handboeken moeten centraal be-

schikbaar blijven. De verantwoordelijkheid moet geheel bij de betreffende

hoogleraar komen en deze moet zorgen dat de titels bekend zijn voor

opname in de catalogus.

Directeuren zenden op 16 maart 1917 de nota van Breen om nader

advies aan Curatoren, die zich op 7 en 15 januari 1919 met de missive bezig

houden. Intussen is Breen eind 1918 in een interessante positie komen te

verkeren door zijn benoeming tot Secretaris van Curatoren, voor een

salaris van ƒ 62,50 per kwartaal. Het gevolg van deze dubbele functie is dat

Curatoren op 8 februari 1919 de nota Breen bespreken en hun instemming

ermee betuigen. Op 1 april 1919 nemen Directeuren daarop een besluit

inzake de Bibliotheek. „Het toezicht op de Bibhotheek der Vrije Univer-

siteit wordt opgedragen aan eene commissie van hoogleraren, vertegen-

woordigende de verschillende faculteiten, en door deze aan te wijzen".

Deze Bibliotheekcommissie moet jaarlijks in overleg met de Bibhothecaris

een begroting indienen en aankopen regelen.

29

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen