Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 224

fie zoals Dooyeweerd die heeft geëxposeerd. Vollenhoven

sprak liever van „Schriftuurlijke filosofie". De verschillen

tussen beiden zijn veel groter dan de meesten beseffen,

maar Vollenhoven en Dooyeweerd hebben het terecht niet

raadzaam geoordeeld die in de jaren van opbouw te etale-

ren.

Het is Dooyeweerds bedoeling geweest om te filosoferen

vanuit een christelijke, reformatorische inspiratie, vanuit

het zogeheten christelijk-religieuze grondmotief van

schepping, zondeval en verlossing. Vollenhoven daarente-

gen wilde filosoferen uitgaande van twee kennisbronnen:

de natuur (de empirische wereld) en de Schriftuur (de

bijbel). Een beetje gechargeerd gesproken: Dooyeweerd

benadrukte de religieuze inspiratie. Vollenhoven de bijbel-

se informatie! Wat de laatste betreft, het werk van Vollen-

hoven op dit gebied — te weten zijn Syllabus Isagogie —

zou nodig eindelijk eens gedrukt moeten worden!

Beide opvattingen hebben ook weer hun zwakke kant.

Dooyeweerd heeft zich bij zijn filosoferen vanuit een

christelijke inspiratie hoe langer hoe minder durven beroe-

pen op concreet-bijbelse uitspraken, bang als hij was voor

een vermenging van filosofie en theologie.

Bij Vollenhoven daarentegen mengen zich inderdaad em-

pirisch-wetenschappelijke uitspraken met bezinning op de

bijbelse boodschap, met theologoumena. Wat de vraag

oproept of zulke uitspraken niet heterogeen zijn, ongelijk-

soortige taalvelden.

Het grote voordeel van deze wijsgerige beweging is dat

twee ontwerpers aan de wieg ervan hebben gestaan, en

zoiets kan de zaak voor verstarring behoeden.

De grote uitdaging voor de toekomst zal mijns inziens zijn

of deze filosofie, waar ikzelf veel aan te danken heb gehad,

het gesprek met de vakwetenschappen kan gaande hou-

den, en daarnaast ook of zij zich in toenemende mate

dienstbaar weet te maken aan de samenleving.

De stafcolloquia in de centrale interfaculteit, met een

wisselend gezelschap van wijsgeren en vakmensen, en het

dienstverlenend Centrum voor Reformatorische Wijsbe-

geerte, zijn enkele tekenen van een hoopgevende ontwik-

keling.

Overigens moet bedacht worden dat de filosofie van

Dooyeweerd en Vollenhoven wel grote weerklank heeft

gevonden binnen de centrale interfaculteit aan de V.U.,

maar dat sedert het emeritaat van Vollenhoven en de

komst o.a. van Van Peursen in 1963 ook andere wijsgerige

220

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen