Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 250

beeldenstorm aangaat, deze was ongetwijfeld enorm, maar de financiële

spankracht bleek toereikend om het klooster tot in de zeventiende eeuw te

laten voortbestaan.

Een interessante figuur onder de laatste Baselaars was Jacob van Ou-

denhoven, bekend als de auteur van een groot aantal plaatsbeschrijvingen

en historische werken.^^ De Wilhelmieten hebben echter maar weinig

plezier aan hem beleefd. Van Oudenhoven heeft, omstreeks zijn negen-

tiendejaar, maar heel kort in Baseldonk gewoond. Hij verliet het klooster

in 1620, werd protestants en ging in 1621 in Leiden theologie studeren.

Daarna werd hij predikant met als voornaamste standplaats Nieuw-Lek-

kerland. Hij wist gedaan te krijgen dat hem op grond van zijn kortstondige

verblijf in Baseldonk gedurende al deze jaren een uitkering werd toege-

diend. Aanvankelijk was het bedrag 100 gulden per jaar, maar bij zijn

overlijden (in 1690!) was het opgelopen tot 280 gulden.

Van Oudenhovens eerste publikatie is het felle pamfiet Historisch ver-

hael der beginsel, voortganck, moordadichheyt, leere ende grouwelickheden

der Jesuyten ('s-Gravenhage 1622).^^ Volgens het titelblad was de auteur

„Nu nieuws uyt de grouwelickheden des Pausdoms gescheyden." Een

ander pamfiet verscheen in 1629 naar aanleiding van de overgave van Den

Bosch: Oorspronck van 's Hertogen-Bosch, int jaer 1540. int Latyn be-

schreven door Simon Pelgrom van 's Hertogen bosch, prior ende provinciael

vande Ordre der Guilhelmijnen in syn leven. Mistgaders int corte, het voor-

naemste soo inde voorgaende, als dese jonghste belegeringe voorgevallen

[... ] (Amsterdam 1629).23 Het eerste gedeelte is een vertahng van de in

1540 geschreven maar niet in druk verschenen Descriptio originis urbis

Silvaeducensis van Pelgrom. Omdat het handschrift nu niet meer vindbaar

is, heeft Van Oudenhoven met deze publikatie de Wilhelmieten toch nog

een dienst bewezen.

De spectaculaire inneming van Den Bosch door de Staatse troepen

onder Frederik Hendrik luidde het definitieve einde in van het klooster

Baseldonk.2^ Mede op aandringen van Gisbertus Voetius, toen predikant

in het nabijgelegen Heusden, werd besloten dat de mannelijke katholieke

geestelijken de stad dienden te verlaten. De monniken woonden nu eerst

enige jaren in Oisterwijk, daarna verhuisden ze naar Bokhoven, een vrije

heerlijkheid waarbinnen de katholieken nog bescherming vonden. Van

daar uit probeerden de Wilhelmieten onder het bestuur van prior Joannes

Sonnius en diens opvolger Henricus MoU hun goederen te beheren, maar

na de afkondiging van de Munsterse vrede van 1648 werd dit hun bijzon-

der moeilijk gemaakt. Men nam de wijk naar Turnhout, waar uiteindelijk

de enig overgebleven Bossche Wilhelmiet, Antonius Boucquet, in de hoe-

danigheid van prior de laatste rechtshandelingen voor het klooster ver-

richtte. Praktisch gezien eindigde de geschiedenis van het klooster Porta

Coeli in 1654, toen het met het dochterklooster in Huijbergen werd ver-

enigd; het officiële einde kwam in 1678 met het overlijden van pater

Boucquet.

234

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen