Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 56

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 56

2 minuten leestijd

Eén van de mooiste ervaringen heb ik de regionale bijeen-

komsten gevonden. Eén keer heb ik in Groningen door

toevallige omstandigheden een uur lang met de aanwezi-

gen over de V.U. kunnen praten. Meestal namelijk is het

programma zo opgezet, dat een lid van het bestuur van de

Vereniging en een lid van het college van bestuur elk een

paar minuten krijgen om wat over de Vereniging en de

universiteit te vertellen; daarna komt de spreker, meestal

een van de hoogleraren. In Groningen nu liep het wat

anders en heb ik een uur lang allerlei vragen over de V.U.

op me afgevuurd gekregen en in een plezierige sfeer

kunnen beantwoorden. Toen heb ik gemerkt hoezeer die

leden met de V.U. meeleven, en wat een groot begrip ze

voor de V.U. opbrengen.

Ja, die Vereniging, ik heb er wel over gesproken met

rectoren van andere universiteiten: besef je wel dat wij de

enige universiteit zijn met zo'n directe band met de maat-

schappij? Je mag best zeggen: dat is maar een beperkte

groep van de maatschappij, maar een universiteit kan nu

eenmaal nooit met de héle maatschappij een band hebben,

want die maatschappij is zo gedifferentieerd. Wij zijn

bovendien de enige universiteit met een blad voor een grote

groep maatschappijleden: het VU-Magazine.

Vroeger, als student, dacht je wel eens dat de Verenigings-

leden alleen maar remmend werkten. Dat is nog wel eens

het geval. Maar dat is niet erg. Tegenwoordig heb ik veel

meer het positieve leren ontdekken. Ik heb ook het idee dat

men binnen de V.U. gunstiger over de Vereniging is gaan

denken. Ik heb dat gemerkt toen ik bij de viering van het

honderdjarig bestaan van de Vereniging de faculteiten

benaderde om programma's aan te bieden aan de bezoe-

kers van die jubileumbijeenkomst. Naar mijn gevoel was

het bureau van de Vereniging sceptisch gestemd over de

vraag of de faculteiten wel veel zouden willen doen. Die

scepsis bleek ten onrechte te bestaan, want het aanbod was

erg groot. Over de middag op de faculteiten heb ik bijna

alleen gunstige geluiden gehoord.

Overigens, ook al heb ik nog zo'n waardering voor de

Vereniging, ik blijf hopen dat het lukt om haar naar andere

groepen toe uit te breiden. Misschien moet het bestuur het

meer mogelijk maken dat afgestudeerden „supporters"

van de Vereniging worden en niet lid, in ieder geval moet

mijns inziens ook de Vereniging in haar grondslag een

ruimere formulering kiezen. Ik denk dat er zeker onder de

afgestudeerden genoeg mensen zijn die de Vereniging ook

52

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 56

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's