Wetenschap en rekenschap - pagina 150

I A DIEPENHORST

Zijn leerling A. van Doorn (1924) heeft Van der Kooy's arbeid voortgezet naar de

geest op dezelfde, naar de uitwerking op een andere manier. Hij studeerde in

Rotterdam, promoveerde op het onderwerp Axiologie en economie aan de Vrije

Universiteit in 1960, werkte in het bedrijfsleven en was van 1968 tot 1971 hoogle-

raar in de economie te Rotterdam. In dat jaar ging hij als ordinarius voor de

economie over naar de Vrije Universiteit, zijn leerstoel bezettend met een rede

over Paradijs en economie. Met ludiek vernuft zich op een breed terrein bewegend

— hij is een der weinig overgebleven generalisten — drukte hij niet enkel zijn wat

recalcitrante leerlingen maar ook zijn medebeoefenaren der economie als het ware

op de feiten. Het geschiedt intussen met door grote belezenheid versterkte inventie

en een goed ontwikkeld „Fingerspitzengefühl" voor de realiteit. In toenemende

mate begeeft Van Doorn zich op het oorlogspad, want wetend wat het is om

zichzelf een weg te banen, is hij bij alle vrolijkheid bezorgd over de huidige, zo

sterk bevoogdende maatschappij en over de voortwoekerende invloed zowel van

de staat als van de sociaal-economische belangenorganisaties. Tegelijk behoedt

zijn zelfkritiek hem voor lichtvaardige beweringen. Eén en ander verrast omdat

Van Doorn zoals geen ander gesteld is op goede menselijke verhoudingen en zich

steeds als tot het uiterste hulpvaardig en inschikkelijk in de dagelijkse omvang laat

kennen.

Na Donners vertrek heeft L.W.G. Scholten (1898-1968) van 1958 tot zijn overlij-

den het onderwijs in het Nederlands staatsrecht, het vergelijkend staatsrecht en de

algemene staatsleer gegeven. Hij was in Utrecht, waar hij rechtsfilosofie had

gestudeerd, in 1948 gepromoveerd op Thorbecke en de vrijheid van onderwijs. Op

60-jarige leeftijd de benoeming aan de Vrije Universiteit aanvaardend, had hij

voordien het kweekschoolonderwijs gediend en voor christelijke politiek zich

geweerd. Van 1948 dateert zijn benoeming te Leiden tot bijzonder hoogleraar in

de Parlementaire Geschiedenis. De inaugurele oratie handelde over Het Beginsel

van de Grondwetherziening van 1848 en hij was dermate op deze Leidse positie

gesteld dat hij haar bestendiging in 1958 als voorwaarde tot zijn aanvaarding van

de Amsterdamse leerstoel stelde. Van 1956 tot 1958 maakte hij deel uit van de

Tweede Kamer, naar het voorkomt niet met bijster veel genoegen. Meer bevre-

digden hem het lidmaatschap, later het voorzitterschap van de Radioraad, een

docerende functie aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda en het lid-

maatschap van de Onderwijsraad. In 1946 begonnen met een wekelijkse radioru-

briek De vaart der volken heeft hij de volksvoorlichting op een hoog peil gebracht

gedurende een reeks vanjaren zeer verzorgde voordrachten houdend. Het pro-

fessoraat aan de Vrije Universiteit is door hem, inaugurerend over Het Koning-

schap onder Wilhelmina nauwgezet vervuld. Hij gaf zich niet gemakkelijk, behalve

in de kring van zijn gezin, voelde zich in zijn carrière iets achteruitgeschoven, met

name door de Anti-revolutionaire partijleiding, waarbij hij voor de door hem

bewonderde Colijn een uitzondering maakte. Het leek wel alsof een gebrek aan

zelfvertrouwen hem af en toe wat wrang in zijn optreden maakte. Zijn zelfstan-

146

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen