Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 213

3Rei«

,,Het is zeker mijn bedoeling niet om de beschuldigende

vinger uit te steken naar de V. U. Want als er hier al sprake

zou zijn van schuld, dan van gedeelde, dat wil zeggen,

gemeenschappelijke schuld.

Ik heb verschillende keren gesproken op vergaderingen,

belegd door de Vereniging waar de V. U. van uitgaat, zoals

ik deze nu maar zal noemen. En dikwijls heb ik moeten

horen: dat wij het aan de Vrije Universiteit niet goed

deden. Maar steeds ook moest gezegd worden van -onze

kant dat de V. U. voor meer dan tachtig procent bestaat uit

studenten, die onder meer óók komen uit al deze gezinnen

van verontrusten.

Als jongelui van achttien jaar met een minimum aan

geestelijke bagage naar de universiteit worden gestuurd,

mag men van ons als docenten en bestuurders niet ver-

wachten hen in enkele jaren tijds ,,om te turnen" tot

principiële christenen.

Bovendien blijft onze taak aan de V. U. vóór alles een

wetenschappelijke, zij het ook vanuit een christelijke

achtergrond. Ik bedoel: wij zijn hier niet aangesteld als

evangelisten, al zullen we ons het evangelie niet mogen

schamen in de wetenschap."

Deze opmerkingen maakte prof. dr. J. Klapwijk ergens

middenin ons gesprek, dat's middags van halfvier tot half

zes en 's avonds van acht tot tien uur duurde.

Wij kenden elkaar niet persoonlijk, maar hadden direct

contact, omdat wij beiden de hoogleraren in de wijsbegeer-

te VoUenhoven en Dooyeweerd persoonlijk hadden ge-

kend en gelezen en aan hen voor onze vorming veel te

danken hebben.

Het leek mij juist prof. Klapwijk voor een gesprek in deze

serie uit te nodigen, om ook een van de hoogleraren in de

wijsbegeerte van de Vrije Universiteit aan het woord te

laten, tevens iemand die met begrip staat tegenover diege-

nen, die de ontwikkelingen aan de Vrije Universiteit

gedurende de laatste vijfentwintig jaar met zekere bezorgd-

heid aanzien.

Nadat wij als inleiding tot dit gesprek wat gepraat hadden

over het Plato-onderwijs van prof. VoUenhoven, waarbij

de nuances in onze meningen alleen maar boeiend waren,

gingen we na de woorden van prof. Klapwijk: „We zullen

maar eens aan 't werk gaan hè" tot het eigenlijke interview

over, dat, tamelijk onvoorbereid, als volgt verliep.

209

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen