Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Wetenschap en rekenschap - pagina 287

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Wetenschap en rekenschap - pagina 287

Een eeuw wetenschapsbeoefening en wetenschapsbeschouwing aan de Vrije Universiteit 1880-1980

2 minuten leestijd

BIOLOGIE

staan en een dagelijks ritme vertonen dat via de ogen gesynchroniseerd wordt door

het licht. Ook de LGC vertonen een dagelijks ritme, maar dit wordt niet via de

ogen gemoduleerd. Bovendien bleek dat bepaalde neuro-endocriene cellen in de

pleurale (zie boven) en parietale ganglia reageren op de osmotische waarde (vnl.

zoutgehalte) van het water waarin de slakken gehouden worden.

Op basis van de verkregen resultaten werd in 1976 begonnen met een (door

BION-ZWO d.m.v. een zwaartepuntsubsidie gesteund) geïntegreerd onderzoek

naar de regulatie van de activiteit van neuro-endocriene cellen. Het betreffende

systeem bij L.stagnalis blijkt n.1. een uitstekend model te zijn voor de studie van dit

algemene probleem daar in dit dier de neuro-endocriene cellen uitzonderlijk groot

zijn, terwijl verscheidene celtypen óf in scherp begrensde groepen óf zelfs als

enkelvoudige steeds op dezelfde plaats gelegen cellen voorkomen. De cellen zijn

voorts veelal van buitenafin het zenuwstelsel te zien en zij kunnen heel goed, b.v.

met behulp van microelectroden, in het levende weefsel onderzocht worden.

Het programma wordt uitgevoerd door een nauwe samenwerking van drie expe-

rimentele werkgroepen, n.1. die voor Vergelijkende Endocrinologie en Chemische

Dierfysiologie, voor Histologie en Electronenmicroscopie, en voor Neurofysiolo-

gie. (Voor enkele van de eerste resultaten, zie Ter Maat, Kits, en Van Minnen.)

Tenslotte dient vermeld te worden dat in de loop van de tijd ook een aantal malen

aandacht werd geschonken aan tropische slakken die als tussengastheer fungeren

van de platwormen die de veroorzakers zijn van de bij de mens veelvoudig

optredende Bilharzia-ziekte. Gedurende de laatste jaren is betreffende dit punt

een nauwe samenwerkinggegroeid met de afdehng parasitologic van de faculteit

der geneeskunde.

3.3.3. Systematisch en oecologisch onderzoek

3.3.3.1. Vakgroep Plantensystematiek en Oecologie van Lagere Planten

De centrale vraagstellingen van deze vakgroep liggen thans op het gebied van de

algologie: algen vormen een groep van eenvoudig georganiseerde planten, veelal

in het water. Naast groen-algen behoren blauw-, rood-, en bruin-algen en de zgn.

goudwieren tot deze groep van plantaardige organismen. De diversiteit in vorm en

functie binnen deze groep is zeer groot. Bij onderzoek naar deze diversiteit zijn

allereerst de diverse milieufactoren van belang, maar ook is gebleken, door on-

derzoek naar de levenscyclus, dat binnen één soort twee, qua vorm totaal ver-

schillende, fasen, zelfstandig, op verschillende plaatsen dan wel in verschillende

perioden, voor kunnen komen.

Een en ander houdt in dat het centrale onderzoeksthema geformuleerd kan wor-

den als: de vormenrijkdom en variatie van deze organismen en de beïnvloeding

hiervan door milieufactoren.

283

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 602 Pagina's

Wetenschap en rekenschap - pagina 287

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 602 Pagina's