Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 203

was. Het Reveil wordt, dunkt mij, niet alleen getypeerd

door het „Gods verborgen omgang vinden", maar het

werd ook gedreven door een warme menselijke barm-

hartigheid, denk maar aan het werk van Heldring. Te

merkwaardiger —wijlen Stufkens heeft in de N.C.S.V.

daarvoor mijn ogen geopend in mijn studententijd — dat

toch ook in die kerkelijke kring van iets als „sociaal" besef,

van de noodzaak tot ,,maatschappelijk-structurele hervor-

mingen" geen sprake was.

Mijn vader is daar in 1912 —na jaren verblijf in Ameri-

ka — ook leraar geworden en is dat vele tientallen jaren

gebleven. Daarnaast gaf hij les op het gymnasium te

Zetten.

Mijn vader gaf Engels en was met hart en ziel leraar. Dat

vond hij zo ongeveer, geloof ik, de hoogste vorm van mens-

zijn. Ik sprak later met hem nog wel eens over het vak, en

herinner mij dat hij toen tegen mij zei:,, Als zo'njongen zijn

eindexamen gedaan heeft, en Shelley en Shakespeare zijn

helemaal aan hem voorbijgegaan, dan kan hij, als hij in

Engeland is, nog altijd vragen: ,,Is this the way to the sta-

tion?" "

En ik antwoordde zo van: „Dat is inderdaad de voor-

sprong die de leraar moderne talen heeft op de classicus,

want als ik van een leerling zou moeten zeggen: ,, Plato is

aan hem helemaal voorbij gegaan en Vergilius doet hem

minder dan niks", dan moet ik als leraar oude talen

vaststellen: dan is mijn onderwijs overbodig en nutteloos

geweest, en hoeveel uren zitten er dan in al die arbeid!"

Verloren voor de leraar en, erger, voor de leerling.

Mijn vader heeft in die jaren ook wel eens een paar uur les

gegeven op de Rijkskweekschool te Nijmegen, en ik

herinner mij dat hij daarover eens terloops zei: ,,Ach, het

zijn daar heel aardige mensen, maar met zulke uiteenlo-

pende en verschillende opvattingen, dat ik er mis wat ik op

De Klokkenberg heb: het gevoel van te werken in een

groep geestverwante vrienden."

Bij ons thuis heerste een zeer open sfeer, een heel milde

sfeer, een christendom dat volstrekt vrij was van al wat

wettisch was Het idee dat bepaalde gedragingen zonde

zouden zijn voor kerkelijke mensen — bijvoorbeeld fietsen

op zondag — dat kwam niet bij ons op. We gingen zondags

wel geregeld naar de kerk, maar werden ook daarin vrijge-

laten.

Ik leerde het christendom zo dus in een open, aantrekkelij-

ke vorm kennen. Mijn vader gaf zich, naar mijn indruk,

199

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen