Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 54

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 54

2 minuten leestijd

en verder maar eenzaam door moet leven, is aan de

universiteit levensgroot aanwezig. Er zullen best mensen

zijn die van die eenzaamheid houden, maar voor het

merendeel geldt, denk ik, dat de mens een gemeenschaps-

dier is, en daarom contacten nodig heeft. Door zich bij

groeperingen aan te sluiten kan hij die contacten opdoen.

Als docent iets aan de nadelen van de massificatie doen is

ook wel mogelijk. Ik heb zelf met kleine groepen van

studenten te maken, en daardoor is het voor mij gemakke-

lijk om na afloop van een college en er tussendoor met ze

koffie te drinken en te praten. Voor een docent met een

collegezaal van driehonderd studenten is het veel minder

gemakkelijk om ze allemaal te bereiken. Ik heb toch wel

gehoord van een medewerker in de juridische faculteit, die

na afloop van zijn college in een hoekje van de zaal bleef

staan en studenten de gelegenheid gaf om vragen over het

college te stellen. Hij begreep dat een stel studenten liever

niet hun mond opendoen in een groot gezelschap, maar

wel in een kleine groep. Daarom is het vormen van

werkgroepjes ook zo'n goed middel tegen de massificatie!

Haaks hierop, haaks op deze uitspraak, staat mijn opvat-

ting, dat docenten moeten oppassen niet al hun tijd aan het

onderwijs en de studenten te besteden. Ze moeten ook nog

onderzoek doen en wetenschapsbeoefening vraagt veel tijd

en aandacht."

Hoe hebt u als rector de democratisering ervaren?

Wordt er binnen de universiteit niet te veel verga-

derd?

„Als het grootste voordeel van de democratisering door de

W.U.B, heb ik ervaren dat andere leden van het weten-

schappelijk personeel dan enkel hoogleraren en lectoren

invloed kregen en mee beslissingen konden nemen. Als

medewerker heb ik de oude bedeling nog meegemaakt, en

in de contacten met m'n hoogleraar De Vries behandelde

hij mij als volwaardig persoon, maar in het besturen van de

faculteit en van de universiteit telden de medewerkers

natuurlijk niet mee. Je had daardoor wel komische situ-

aties, doordat medewerkers met bestuurlijk inzicht hoog-

leraren die dat misten soms moesten coachen en helpen om

de zaken in goede banen te leiden.

De democratisering vind ik, voor wat de studenten aan-

gaat, goed. De betrokkenheid van studenten is vaak groot

en ze hebben heel vaak heel zinnige ideeën en opvattingen.

50

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 54

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's