Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 88
Studies over verleden, bezit en heden van de bibliotheek der Vrije Universiteit
invoer heeft de V.U.-bibhotheek de primeur in Nederland.
In 1979 werd ook besloten om de productie van cataloguskaarten door
de computer te gaan vervangen door de productie van microfiches die
alleen met leesapparaten raadpleegbaar zijn. Als de retro-invoer gereed is
kan de kaartcatalogus vervangen worden door de microfiche-catalogus.
Vervolgens zal het weinig moeite kosten om daarna op de on-line catalogus
over te gaan, zodat het computergeheugen rechtstreeks door de gebruikers
geraadpleegd zal kunnen worden. Het beeldscherm zal dan in de plaats
zijn gekomen van het dictaatcahier van De Hartog.
Op de nationale implicaties van deze ontwikkeling wordt in hoofdstuk
17 ingegaan. Hier volgt nog een en ander over de economische noodzaak
van deze evolutie van de catalogus.
De overgang van het dictaat op de kaartcatalogus was nodig om titels in
een alfabetisch of systematisch systeem tussen te kunnen voegen. De
overgang van de met de hand geschreven kaart op de getypte en met offset
vermenigvuldigde titelkaart was nodig omdat: Ie in een grote catalogus het
voorkomen van verschillende handschriften verwarrend werkt, 2e men
meer dan twee afschriften nodig heeft voor verdubbelingen en voor het
maken van afdelingscatalogi en verschillende onderwerpscatalogi. Met de
introductie van de w.b.m. in de U.B.-V.U. werd de mogelijkheid geschapen
om de systematische catalogus te verbeteren. Uit een onderzoek bleek dat
de wetenschappelijke bibliotheken in Nederland elk een verschillend en
vaak verouderd systeem gebruikten. Besloten werd om zelf uit te gaan van
de systematiek van de Library of Congress. Deze houdt de ontwikkelingen
van de wetenschappen bij, pubhceert de verfijnde systematische indelin-
gen en heeft als de grootste bibliotheek een traditie hoog te houden.
Aanpassing aan de Nederlandse eisen was wel nodig.
Het maken van de catalogi is intussen een kostbare zaak. De kosten van
het doen van een verantwoord voorstel tot aanschaf, de controle op de
aanwezigheid, het bestellen, het bijhouden van het bestelsysteem, de ad-
ministratie van ontvangst en betaling, de systematische codering, het ma-
ken van de titelbeschrijving, het vervaardigen van de cataloguskaarten, het
nummeren en wegzetten van de aanwinsten, het invoegen van de titel-
kaarten in de verschillende catalogi en het vervaardigen en verspreiden
van aanwinstenlijsten kost als totaalproces al spoedig ƒ 100,— per titel. Met
andere woorden: het catalogusapparaat is ongeveer even kostbaar als de
collectie.
Omdat het bij genoemd totale catalogiseringsproces telkens om dezelfde
werk gaat zal de automatisering bij de titel moeten beginnen. Is die titel
eenmaal in de computer opgenomen dan kunnen alle procesonderdelen en
later ook de uitleenadministratie daarvan gebruik maken. Toepassing van
deze grondgedachte was echter pas mogelijk toen de computer voldoende
ontwikkeld was om titels te verwerken. De boektitel is namelijk een niet
gestandaardiseerd verschijnsel met vele uitwassen en een verrassend aantal
variaties. Toen de computer geschikt geworden was en de prijs ervan
72
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980
Publicaties VU-geschiedenis | 410 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980
Publicaties VU-geschiedenis | 410 Pagina's