Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 62

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 62

2 minuten leestijd

sprong af op de eerste van de vragen die ik hem had

toegezonden.

Het werd over de V.U. en de gereformeerden een kritisch

verhaal, maar dat moet er ook bij in deze bundel; ik zou het

een fout vinden wanneer zo iets zou ontbreken, want de

kritiek die Schulte Noordholt uit, heeft de V.U. evenzeer

honderd jaar begeleid als de sympathie die haar deel is

geweest.

Het werd met dat al een razend vlugge conversatie, schijn-

baar van de hak op de tak, maar inmiddels mét achtergron-

den de bezwaren vertolkend die vele christenen in de

afgelopen honderd jaar tegen de V.U. gehad hebben, en

daarom van belang.

Mijn eerste vraag luidde:

Hoe was de gereformeerdheid bij u thuis?

„Ja goed, laten we bij die vraag maar beginnen. En als ik te

vlug praat, steek je de hand maar op.

Nou goed, ik ben van gereformeerden h u i z e . . . .

Er bestaat vermoed ik zoiets als een patroon van strenge

gereformeerdheid, waarop de mensen later afgeven als ze

er in zijn opgevoed, maar dat is bij mij in 't geheel niet het

geval. Ik ben bij ons thuis helemaal niet zo erg in dat soort

gereformeerdheid opgevoed. Mijn ouders waren het wel

van afkomst, dat waren hele gereformeerde mensen, maar

mijn vader was niet zo streng.

Bij mij thuis hadden ze 't er wel over dat een jongen van A

— dat was de Afscheiding van 1834 — en een meisje van B

— dat was de Doleantie van 1886— dat kon niet goed

gaan, en zulke onzin meer, maar verder was 't bij ons thuis

niet zo erg. Ik heb niet zo onder 't gereformeerde geloof

geleden. Ik heb het wel gezien: de knapen- en de jongelings-

vereniging. Ook op ons dorp, Wezep, ja ik ben opgegroeid

op een dorp, waar van vroeger niets meer over is, want

door de tand des tijds is het opgestoten in de vaart van de

middenstand.

Ik zeg het ook hierom: je had er een alleraardigste gerefor-

meerde man, met een hele lichte levensstijl, mijn broer

Herman was er als jongen in huis: ds. N.G. Kerssies. De

Veluwe is zwaar volk, daar waren de hervormden allemaal

Bonds.

(brillepoot in de mond)

Maar die gereformeerde dominee, die liep destijds in

Schillerkraag en met hazewinden door 't dorp, wat toen

heel gek was. Ja, zo ging dat toen in ons dorp."

58

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's

Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 62

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 januari 1980

Publicaties VU-geschiedenis | 332 Pagina's