Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 75

leeskamer moderne talen in het pand Keizersgracht 143, tegenover het

hoofdgebouw, ingericht en in 1960 het pand Van Eeghenstraat 112 aan-

gekocht.

Op 31 maart 1948 deelt Wille aan Directeuren mee dat de bibliotheek in

een stadium gaat komen, „dat zij een afzonderlijken bibliothecaris behoeft,

academisch gevormd niet alleen, maar ook bibliografisch terdege ge-

schoold en die zijn gehele werkkracht kan wijden aan deze ene functie".

„Ik vraag mij af, of voor mij niet de tijd gekomen is om ontslag te vragen, schreef Wille, en

voor Uw college om een jonge kracht aan te stellen tot Bibliothecaris der Vrije Universi-

teit. .

Veel gegadigden, bekwaam in dit vak en verknocht aan de Gereformeerde beginselen,

zullen er niet zijn Te meer reden, dunkt mij, om tijdig naar zulk een opvolger van mij te

gaan uitzien, bibliotheekwerk, ook bibhotheekleiding, vereist continuïteit Een of twee

gereformeerde doctorandi zouden, naar ik meen, bijzonder in aanmerking komen, men

zou misschien daarbij den eis kunnen stellen van spoedige promotie of althans op een of

andere wijze stevigen aandrang uitoefenen in die richting"

Wille kreeg toestemming om zelf zijn opvolger voor te stellen.

Eerst heeft Wille geprobeerd drs. D. Grosheide voor de functie van

Bibliothecaris der Vrije Universiteit te interesseren. Deze was in 1931 als

V.U.-student in de letteren ingeschreven en hij zou 25 mei 1951 promove-

ren op het proefschrift: Cromwell naar het oordeel van zijn Nederlandse

tijdgenoten. Grosheide stond op de nominatie om Bibhothecaris van de

Rijksuniversiteit te Utrecht te worden, en zijn benoeming zou 1 februari

1949 ingaan. Grosheide voelde er in die situatie niet voor Bibliothecaris te

worden aan een universiteit, waar een oom Directeur was, zijn vader

Rector Magnificus en een broer hoogleraar.

Na deze teleurstelling stelde Wille zijn leerling drs. H.A. Höweler, oud

rector van het Gereformeerd Gymnasium te Amsterdam als opvolger voor.

Iemand die op initiatief van prof dr. J. Waterink solliciteerde en die later

elders hoogleraar werd, vond Wille op grond van zijn sollicitatiebrief te

fantasierijk en voortvarend.

„Wat nodig zal zijn", schreef Wille in zijn advies over deze sollicitant, „is een rustige,

weloverwogen voort- en uitbouw, aangepast aan het bestaande en rekening houdende met

het mogelijke Geen algeheele vernieuwing, geen radicale omkeering, geen stichten van

den grond af Wat in een kwart eeuw voorzichtig, naar een bescheiden en vast werkplan is

opgebouwd, behoeft in de nabije toekomst wel aanzienlijke uitbreiding, maar staat op

goede grondslagen wij hébben een universiteitsbibliotheek, wij hébben een aantal colle-

ge-bibliotheken, WIJ hébben allerlei relaties en contacten m binnen- en buitenland, die wij

geleidelijk, naar wenschelijkheid en behoefte, voorzichtig uitbreiden"

Op grond van deze voorstellen werd H,A. Höweler met ingang van 1

oktober 1949 tot Bibliothecaris der Vrije Universiteit benoemd. Zijn vader

C A . Höweler behoorde tot de stichters van de Vrije Universiteit en zijn

moeder was Catharina Johanna Wormser, de oudste dochter van de Am-

sterdamse uitgever en boekhandelaar J.A. Wormser jr. Höweler was één

59

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen