Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 286

In die zin vind ik het een waardevolle zaak dat een

mstelling als de Vrije Universiteit, waar het belang van

keuzen in wetenschap op grond van de doelstelling her-

kend wordt, bestaat. En ik vind het om diezelfde reden ook

de moeite waard om de V.U. in stand te houden, zeker in

een tijd waarin op steeds grotere schaal het,,geloof' in een

zogenaamde waardevrije wetenschap verlaten wordt."

ö e firuZ/We.',,Het denken aan de V.U. over geloof, wereld-

beschouwing en wetenschapsbeoefening is voor velen die

daar werken in sterke mate een impliciet denken geweest.

Ook vanuit de leiding van de V.U. is een zeer duidelijk

vastleggen van wat de doelstelling van de V. U. zou beteke-

nen voor het concrete werk dat daar plaatsvindt, als niet

noodzakelijk en onvoorzichtig gezien. Begrijpelijk en

terecht heeft men angst voor „doctrines".

En toch kan een gemeenschap niet zonder concrete signa-

len, richtingwijzers. In de afgelopen jaren heeft de V.U.

nadrukkelijk een band gelegd met ,,voortrekkers" die

vanuit hun christelijke overtuiging zich inzetten voor het

„de verdrukten recht verschaffen". Dat was in 1965 zo toen

Martin Luther King hier een eredoctoraat kreeg — voor

mijzelf, die toen pas heel kort aan de V. U. was, was dat iets

zeer stimulerends, iets wat toen voor mij de V.U. waarde

gaf.

Datzelfde signaal is later onder andere gegeven met ere-

doctoraten aan personen als Beyers Naudé en Dom Helder

Camara; zoals het ook straks, bij het eeuwfeest, met Yap

Thiam Hien zulk een band gelegd, zulk een signaal gege-

ven zal worden.

Zij zijn voor mij voortrekkers die ons bij de bepaling van

de richting van ons wetenschappelijk werk kunnen stimu-

leren bij de keuze van watje doet en hoe je het doet. Het

wat berust op een keuze uit de mogelijkheden die er in het

omvangrijke wetenschappelijke bedrijf zijn. Het zou voor

de V.U. kunnen betekenen dat wij ons op die dingen

concentreren — binnen allerlei, officieel raamwerk —

waarvan wij als christenen vinden dat ze extra aandacht

behoeven; het andere ,,normale" werk gebeurt elders toch

wel. Maar voor alles gaat het om het hoe. Je kunt dat lang

niet altijd hard maken en toch droom ik soms van een

universiteit die zich als wetenschappelijke instelling zeer

nadrukkelijk bekommert om „de hongerigen voeden en de

verdrukten recht verschaffen".

In die zin geloof ik dat de V.U. —liever, beter: wij als

V.U. — veel duidelijker en concreter over de consequen-

282

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen