Een vrije universiteitsbibliotheek - pagina 110

van werkzaamheid der Vrije Universiteit en hield het in het oog bij het

aanschaffen van boeken en tijdschriften. Er is in die subsidieloze periode

gewoekerd met de niet ruime beschikbare middelen. Waar het karakter der

universiteit specialisering of een zekere mate van volledigheid vereiste, b.v.

met betrekking tot de theologie, heeft prof. Wille die nagestreefd. Kon

elders voorlopig met oriënterende werken volstaan worden, dan beperkten

de aanschaffingen zich daartoe. Door schenkingen verkreeg de bibliothe-

caris belangrijke aanwinsten. Toen prof. Wille in 1949 de tijd gekomen

achtte zijn taak als bibliothecaris aan een ander over te laten om zich

uitsluitend aan zijn hoogleraarschap en studie te kunnen wijden, consta-

teerde de Rector Magnificus van dat jaar in zijn dankwoord, dat prof Wille

de bibhotheek had groot gemaakt; het kon niet beter gezegd zijn.

Dit ,groot' wees op de boeken en tijdschriften, niet op de behuizing.

Deze liet, ondanks incidentele verbeteringen, in 1949 zo veel te wensen

over, dat prof. Wille in zijn laatste jaarverslag moest gewagen van de

noodtoestand, waarin de snel groeiende boekerij verkeerde door nijpend

gebrek aan ruimte. Niet alleen de magazijnruimte, doch ook de ruimte

voor de administratie, de catalogus en de leeskamers was veel te klein

geworden. De kern der centrale bibliotheek was gehuisvest op de tweede

verdieping van Keizersgracht 162; voorts hadden bepaalde groepen boe-

ken een plaats gekregen in andere vertrekken van het universiteitsgebouw,

b.v. in gesloten kasten in collegekamers en op een zolder boven het bureau

der universiteit. Op tal van planken stonden de boeken in dubbele rijen en

zelfs de paden tussen de stellingen vulden zich langzaam maar zeker met

boeken, waarvoor geen behoorlijke plaats te vinden was. Voor degenen,

die in verband met de uitlening materiaal uit het magazijn moesten halen

of het op zijn plaats terug brengen, werd het werk zeer bezwaarlijk; het

magazijn dreigde een pakhuis te worden.

Het College van Directeuren heeft het streven van prof. Wille krachtig

gesteund en de algemene belangen van de bibliotheek nimmer uit het oog

verloren. Reeds vóór de Tweede Wereldoorlog ging het perceel Keizers-

gracht 160 in eigendom aan de Vrije Universiteit over; het was de bedoe-

Hng het hoofdzakelijk te gebruiken voor uitbreiding van de bibliotheek.

Allerlei omstandigheden leidden er toe, dat pas in 1954 het gebouw vrij

kwam voor huisvesting van de bibliotheek. Een der grote vertrekken werd

ingericht als collegekamer voor de Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte

in verband met de vestiging van leerstoelen voor Engels en Frans. Maar

overigens stelden Directeuren het gehele perceel ter beschikking van de

bibliotheek en zij verschaften de middelen om zo goed mogelijk te voorzien

in hetgeen er nodig was.

Zonder aanzienlijke wijzigingen en herstellingen kon een zeventiende-

eeuws woonhuis, waarin tenslotte twee textielzaken gevestigd waren ge-

weest en dat ten dele uitgewoond was, bezwaarlijk dienen voor het onder-

brengen van een boekerij. Bij de verbouwing en inrichting diende men niet

te vergeten, dat de Vrije Universiteit hoopt binnen afzienbare tijd ook haar

94

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen