Wetenschap en rekenschap - pagina 157

DE J U R I D I S C H E FACULTEIT (1880-1980)

verklaard, een nieuwe druk te verzorgen en evenzo van D. Hazewinkel-Suringa's

Inleiding tot het Nederlands Strafrecht. Het ligt in de rede dat op deze wijze in

aanzienlijke mate het Nederlands strafrecht kon worden beïnvloed; vooral de

kwaliteit der vele conclusies in strafzaken van de Hoge Raad noopt zich nauwgezet

van de inzichten van zijn Advocaat-Generaal, die in 1979 lid van de Koninklijke

Academie van Wetenschappen werd, rekenschap te geven. Remmelinks veelzij-

digheid wordt in het licht gesteld door het geschrift Luther en het Recht (zj.)

waarin hij de meer juridische denkbeelden van de reformator uiterst onderhou-

dend bespreekt en tegelijk de kans benut zijn eigen religieuze inzichten nader aan

te geven zonder enig pathos; calvinisten kunnen van deze, overigens ook niet voor

lutheranen representatieve methode, veel leren. De auteur lijkt de mening van de

hervormer te delen dat een jurist als Christen niet uit hoofde van zijn rechtskennis

weet van de andere rechtvaardigheid waardoor hij beter zijn uiteindelijke verant-

woordelijkheid en de hem gestelde limieten bij zijn ambtsuitoefening erkent, maar

eerder heeft Remmelink toch ook gevraagd of Luther niet af en toe — zo in de kerk

— als jurist de wet een te kleine plaats heeft toebedeeld, of men de doctor utriusque

iuris „in de evangelische Kerk helemaal heeft kunnen missen'".

Van de gedurende het honderdjarig bestaan der Vrije Universiteit 26 uitgereikte

ere-doctoraten, waren er een 12-tal in de rechtsgeleerdheid. H. Colijn verenigde in

zich grote kennis van koloniale en economische vraagstukken, deskundige inter-

nationale bedrijvigheid en in ons land zeldzaam breed, na de promotie nog

bevestigd, staatsmanschap. J.J.C, van Dijk bezat verdienste voor het materieel

strafrechten had heel wat voorde universiteit gedaan (1938). Prof. dr. MaxHuber

was een befaamd rechter in het Permanente Hof van Arbitrage, vele jaren voor-

zitter van het internationale comité van het Rode Kruis, vooraanstaand figuur in

de oecumenische beweging, schrijver van volkenrechtelijke artikelen en op alge-

meen maatschappelijk terrein liggende verhandelingen, alles gedragen door een

diep christelijke overtuiging (1950). Prof Dr. J. Bohatec, hoogleraar te Wenen had

zich langdurig en grondig met dogmatiek, wijsbegeerte en kerkhistorie bezig

gehouden en zich grote autoriteit ten opzichte van de reformatoren — Calvijn

voorop — verworven (1950). In J. Schouten werden gewaardeerd doorzettings-

vermogen, karakter en op ruime zelfstudie rustende politieke arbeid ten bate van

de eigen Calvinistische volksgroep en breder van de natie (1950). Tilanus' ere-

doctoraat bracht tot uitdrukking zijn op saambinding gericht christelijk-staat-

kundig streven, dwars tegen bestrijding in vanuit eigen kring (1958). A.A.L. Rut-

gers, telg uit het bekende, nauw met de geschiedenis der Vrije Universiteit ver-

weven geslacht, verwierf de onderscheiding vanwege zijn bijdragen tot vorming

van het Nederlandse staatsrecht gedurende een fraaie publieke loopbaan uit-

mondend in het vice-presidentschap van de Raad van State (1959). De faculteit

eerde in prof. dr. Jacques Ellul de veelzijdige jurist, die ook historisch en sociolo-

gisch zijn wetenschappelijk onderzoek verbond met „la vraie connaissance"

(1965). In Efraïm Jonckheer, de eerste minister-president van de Antillen, onder-

153

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen