Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 90

zestiger jaren was echter de veroudering van de bestuurs-

structuur in ander opzicht. Tot dan toe was het bestuur wat

onderwijs-enonderzoeksaangelegenheden betrof geheel in

handen van hoogleraren: senaat, faculteit en de afzonder-

lijke hoogleraren. Dat klopte wel in vroegere verhoudin-

gen, toen in de meeste faculteiten er nauwelijks andere

docenten waren dan hoogleraren, en voor zover er mede-

werkers waren, deze de status hadden van tijdelijke assis-

tenten, die na hun promotie of specialisatie de universiteit

weer verlieten. Maar na de oorlog waren in groten getale

wetenschappelijke medewerkers in vaste dienst aangetrok-

ken, en een talrijk administratief en technisch personeel.

Dat vroeg om andere bestuursvormen op onderwijs- en

onderzoeksgebied, nog geheel afgezien van het verlangen

van de studenten zelf ook zeggenschap te hebben in de

universitaire aangelegenheden. Dit laatste hing weer ten

nauwste samen met een ander punt dat in die jaren grote

aandacht opeiste, namelijk de veranderde houding van de

studenten ten opzichte van de wetenschap — wetenschap

in dienst van de samenleving — en vooral ook het feit dat

de academici, en dus ook de studenten, veel minder een

aparte „kaste" vormden. Want zo is het vanaf de midde-

leeuwen wel min of meer geweest: er was wel steeds enige

toestroming uit andere kringen, maar de academische

wereld bleef een eigen groep.

Deze zaken ervoer je uiteraard ook als hoogleraar, maar

als bestuurder kreeg je er op veel algemener vlak mee te

maken, omdat het zich op verschillende wijzen in alle

faculteiten voordeed. In elk geval ben ik erg dankbaar voor

de ervaring van die jaren. Het vormt een stuk levenserva-

ring, voor een wijsgeer of voor iemand die graag wijsgeer

wil zijn, niet zonder belang het mee te hebben mogen

maken: mee leiding te geven aan een dergelijke grote

organisatie als een moderne universiteit is — tussen twee

haakjes, voor wat „Nijmegen" betreft: de grootste werkge-

ver in Nijmegen — en dan nog in een tijd die om grondige

veranderingen vroeg!

Maar u denkt wellicht nog meer aan het algemene thema

van ons gesprek, en wat mijn ervaringen betreft méér aan

het katholiek zijn van deze universiteit.

Dit punt was al vanaf de helft van de zestiger jaren volop in

discussie. Er was een studiecommissie, die naar ik meen in

'70 haar eindrapport heeft uitgebracht. De conclusies

daarvan zijn echter in mijn bestuursperiode niet tot uitvoe-

ring gebracht, om de eenvoudige reden dat wij vonden dat

aÊÊ^msÊm

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen