Gesprekken over honderd jaar Vrije Universiteit - pagina 146

proces; in de oude bibliotheken werd natuurlijk veel

minder informatie gegeven. Ik begrijp best dat je bij

kleinere bibliotheken sneller kunt volstaan met het geven

van minder informatie; maar dat het bij grotere bibliothe-

ken zo moet zoals het nü geschiedt, komt mij op zijn

zachtst gezegd wat overdreven voor. Ik geloof stellig dat

het een stukje hobbyisme van bibliofielen is: die uitgebrei-

de beschrijvingen in de catalogus, en dat dat alleen ge-

beurt, om met de woorden van een Amerikaanse biblio-

thecaris te spreken, because it is so nice.

In het tijdperk vóór de automatisering was het ook niet

verstandig je de vraag te stellen of die catalogus zo

gebruiksvriendelijk was, omdat het heropzetten van een

nieuwe kaartcatalogus volgens andere sorteercriteria een

Sisyphusarbeid was.

Bij automatisering is dat geen vreemde vraag. De beschrij-

ving is nu in vaste elementen opgesplitst. Vandaag kan je

vragen: geef me de elementen in de volgorde A-B-C-, en

morgen kan je vragen: geef me de uitvoer in de volgorde C-

A-B of C-B-A, B-C-A enz.

Toen ik laatst een bibliotheekman hoorde zeggen dat de

gebruiker eerst de achternaam van de auteur weet, en pas

daarna de titel — misschien moet je hierbij als voorbeeld

het nieuwe telefoonboek gebruiken, dat immers eerst de

achternaam neemt als criterium en daarna de straat en pas

daarna de voorletters — was mijn directe reactie: dan

hebben wij het dus altijd verkeerd gedaan.

Zoals je weet vindt de ontsluiting in de alfabetische

catalogus plaats op auteur, voorletters en titel. En dan

spreek ik nog niet eens over het feit dat vooral in de U.S.A.

steeds meer de mening post vat dat de gebruiker eerst de

titel kent en pas daarna de auteur.

Ik ben geneigd te zeggen: de beschrijving moet je met

maximale informatie opnemen in je geautomatiseerde

bestand. Periodiek zal je een computeruitvoer moeten

leveren met beperkte informatie, maar volgens diverse

criteria gesorteerd. Blijkt na enige tijd dat van een bepaald

type uitvoer weinig of geen gebruik wordt gemaakt, dan

kan óf de verschijningsfrequentie tot een minimum wor-

den teruggebracht óf de produktie van die uitvoer worden

gestaakt. Je hebt steeds de mogelijkheid weer naar een

andere sortering toe te gaan; iets dat met kaartjes niet

haalbaar is.

Het kon best eens gebeuren dat de uitkomsten van een

goed objectief gebruikersonderzoek zou aantonen dat we

142

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen