Wetenschap en rekenschap - pagina 95

H O N D E R D JAAR T H E O L O G I E AAN DE VRIJE U N I V E R S I T E I T

dat onderscheidene vragen, die zich binnen de faculteit en in de relatie tot haar

voordoen, niet direct uit de problematisering van het eigen karakter van univer-

siteit resp. faculteit voortvloeien maar veeleer met de zojuist aangeduide schaal-

vergroting samenhangen: de oude overzichtelijkheid is verdwenen. Niet alleen in

de sfeer van persoonlijke omgang is de oude overzichtelijkheid verdwenen, ook in

de sfeer van mening en overtuiging is deze niet meer aanwezig. Ieder zal terstond

inzien dat zeven personen gemakkelijker tot dezelfde zienswijze kunnen komen

dan vijftig. Deze algemene stelregel geldt in de huidige constellatie van het ker-

kelijke en geestelijke leven in nog sterkere mate. In wijde kring wordt de traditie

ter discussie gesteld en ditzelfde geschiedt ook aan onze faculteit. Datgene wat

vroeger uitgangspunt was wordt nu aan toetsing onderworpen. Wat Kuyper als

axioma aanvaardde wordt nu op tafel gelegd om een indringende analyse te

ondergaan. Het behoeft geen betoog, dat bij het maken van die analyse de indi-

viduele visies duidelijker naar voren komen. De kritische evaluatie van de traditie

door leden van de faculteit liet niet na de aandacht te trekken. Opmerkelijk is in dit

verband dat de enige privaatdocent die ooit tot de faculteit werd toegelaten. Dr. J.

Schelhaas Hzn., die van 1971 — 1973 als zodanig optrad, niet de nieuwe, maar juist

de oude instelling tegenover de traditie bepleitte.

Het toetsingsproces legt getuigenis af van openheid naar buiten. Deze is mede te

zien als een reactie op de vroegere vormgeving van de antithese die soms ver-

vreemdend t.a.v. medechristenen fungeerde. Kenmerkend voor het heden is, dat

over de hele linie op vakwetenschappelijk gebied vormen van hechte samenwer-

king bestaan tussen leden van de faculteit en hun elders werkende vakcollega's.

Van hieruit wordt ook begrijpelijk dat twee hoogleraren, die aan onze faculteit

verbonden waren in aanmerking kwamen voor een hoogleraarsbenoeming te

Leiden: de kerkhistoricus J. van den Berg en Gispen's opvolger M.J. Mulder.

De openheid naar buiten betreft niet alleen de relatie tot medechristenen maar

ook de relatie tot de maatschappij. De overtuiging leeft dat de beoefening van de

theologie niet geschieden kan in een luchtledig, maar zich dient af te spelen in een

levend rapport met de samenleving. Deze betrokkenheid op de samenleving krijgt

nog een bijzonder accent door de omstandigheid dat terwijl vroeger bijna alle

afgestudeerden de pastorie betrokken thans een aanzienlijk aantal studenten na

afsluiting van de studie een werkkring zoeken in het godsdienstonderwijs.

Bij alle continuïteit met het verleden die niet veronachtzaamd mag worden, heeft

het beeld van de faculteit dus onmiskenbare wijzigingen ondergaan. Van bolwerk

tot verdediging en aanval werd zij in verschillend opzicht een platform waarop

ieder aan het woord mag komen. Uit het theologiseren voor de eigen groep

ontwikkelde zich een theologie in oecumenische relaties. In de plaats van het

vroegere eenheidspakket is getreden een uitwaaiering van visies.'" Er wordt thans

binnen de faculteit veel gedacht en gesproken over de wijze waarop de theologi-

sche faculteit aan haar specifiek karakter gestalte dient te geven. Dit beraad wordt

algemeen als uiterst nuttig en noodzakelijk ervaren. De veranderingen, die zich

sedert 1880 op het terrein van samenleving wetenschap, theologie en kerk hebben

91

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen