Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 216

- 190 -

en geen hogere eer moaten kennen, dan het beginsel te dienen. Bij de

stichting van wat hij zag als een principiBle en derhalve vrije.

Universiteit moest dit beginsel dan ook in de meest volstrekte zin

ala alle ding beheersende macht worden beleden. Vanzelf moest dit derhal-

ve ook doQr§aan bij de examens en, zo schrijft Kuyper, komt de student

aan zijn eindexamen t«e, met name tot zijn d«ctoraat, zodat hem namens

de Universiteit het recht zal worden verleend om nu ook zelf te onder-

wijzen en als leraar op te treden, dan moet uiteraard van afwijking

van het beginsel bij zulk een geleerde geen ogenblik sprake zijn»

"Wie hiertegen bedenking opperde, zou tonen de betekenis van het

doctoraat bij een principiële Universiteit niet te beseffen."

Voor hem was het vanzelfsprekend, dat waar de Universiteit doordringt

tot in de diepste levensbeginselen, zich daardoor ook vanzelf de eis

stelt, dat hoogleraren, die saëm geroepen zijn het nodige licht over

eenzelfde onderwerp te verspreiden, hierbij van eenzelfde grondbeginsel

zullen uitgaan:"een Atheïst en een Calvinist kunnen niet samen arbeiden

aan de vorming van eenzelfde groep leerlingen. Dan toch breekt de één

af, wat de ander opbouwt en het resultaat is pijnlijke verwarring in

de geest der studenten."

Ik denk, dat de vraag of de Urije Universiteit in honderd jaar tijd

van haar oorspronkelijke route, zoals deze door Kuyper was uitgezet,

is afgeweken, nauwelijks een serieuze mag woraen genoemd. Wel neem ik

ear dat de vraag blijft in hoeverre de Vrije Universiteit net als tegen-

tegenover de gevaren van toen, stelling neemt tegenover de gevaren van

nu en of zij wel in de gelegenheid is tot een principiële stellingname

te komen in de geest zoals haar oprichter dat bedoelde zolang zij het

aantal hoger stelt dan haar beginsel. öat lijkt mij de kernvraag

van dit ogenblik, die in de discussie naar veren zal moeten komen.

Het is die discussie van alle betrokkenen van de Urije Universiteit

zelf, die tot de beantwoording van die vraag moet komen. Dat ligt niet

op mijn weg. Het enige, dat ik kan doen is vanuit mijn kijk iets in het

algemeen te zeggen over onderwijs en iets over vrijheid van onderwijs.

Ik ga uit van een pluriforme gemeenschap en het lijkt mij voor de hand

liggen, dat een pluriforme gemeenschap prijs stelt op pluriformiteit

in het onderwijs, Want dat onderwijs behoort toe aan de gemeenschap.

Richtinggevend voor de overheid van die gemeenschap zal dan ook

moeten zijn in haar onderwijsbeleid, de zorg voor een zo goed mogelijk

onderwijs, niet alleen wat betreft de kwaliteit en de sociale en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen