Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 208

- 182 -

Het gevolg is onafwendbaar een vermindering van de keuzevrijheden,

en een strijd om de leerL ingen. De situatie dat een school van een

bepaalde signatuur tal van "andersdenkenden" binnen haar muren her-

bergt, zal dan eer regel worden dan uitzondering. De vraag doet zich

dan voor welke de rechten zullen zijn van de minderheden, die de

grondslag niet onderschrijven. Deze problematiek heeft mijns inziens

tot nu toe bij het bijzonder onderwijs te weinig aandacht gehad.

Het initiatief wetsvoorstel van Van Kemenade over de democratisering

moet gezien worden in relatie tot de rechten van minderheden, van

andersdenkenden. De leuze "de school aan de ouders" is immers een

nogal holle leus gebleken als het gaat om andersdenkenden, In gevallen

waar er van schoolkeus geen sprake kan zijn is dat een moeilijk te

verteren zaak. Artikel 208 van de Grondwet beperkt echter de mogelijk-

heden met betrekking tot de democratisering binnen het bijzonder

onderwijs, en daarmee lijkt het lot van het initiatief van Van Kemenade

bezegeld. De rechten van minderheden binnen het onderwijs zullen echter

beter vastgelegd moeten worden. De W D vindt dit uiterst urgent.

Op een afstand gezien lijkt de problematiek van andersdenkenden zich

op de VU eveneens, en op grote schaal, voor te doen. Het karakter van

de Universiteit komt immers tot uitdrukking in de gereformeerde grond-

slag en doelstelling. Het reglement van de VU bepaalt voorts dat

"van allen die tot de universitaire gemeenschap behoren, wordt verwacht

dat zij naar hun vermogen in de geest van deze doelstelling te werk

gaan". Bij de VU kan je echter nauwelijks meer van minderheden spreken

als je ziet dat ongeveer I/4 van de studenten gereformeerd is, I/4

hervormd en de rest andersdenkend. Maar van die andersdenkende helft

van de studenten kan toch in gemoede niet verwacht worden dat zij in

de geest van de doelstelling te werk gaan? Mijn indruk is dat de VU

op twee benen hinkt: het ene is dat van de eigen grondslag en doel-

stelling, het andere is dat van de ruime toelating. Naar mijn oordeel

zou evenwel een beperking van de toelating tot de "eigen kring" door

een universiteit die voor 100^ door de gemeenschap gefinancierd wordt,

maatschappelijk niet aanvaardbaar zijn. De financiële gelijkstelling

voor het wetenschappelijk onderwijs, die op zich geen automatisch

resultaat is van de onderwijspacificatie, leidt derhalve bijna ongemerkt

naar e«a studenteiibevolking die een representatieve afspiegeling is

van de Nederlandse samenleving. Gekoppeld aan de toenemende ontkerke-

lijking komt dan de vraag op of ooit de laatste 1000 gereformeerden

een universiteit in stand zullen houden die zich in de praktijk in

niets onderscheidt van een openbare universiteit. Dat zou toch een

hoogst merkwaardige situatie zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen