Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 57

- 49 -

- het bestuur Gods voltrekt zich zo in deze wereld,

dat wij kunnen spreken van tijd, geschiedenis, heden, toekomst.

Wij bewegen ons voorwaarts naar tijd genomen tussen een oud en

een nieuw Jeruzalem, doen dat met veel kennis van het verleden

en weinig zicht op de toekomst. Wel licht er iets op aan de hori-

zon maar de weg daarheen zullen wij stap voor stap, met een lamp

voor de voet moeten afleggen. De geschiedenis is een geweldige

verbreding van onze eigen persoonlijke ervaring en wij zullen

met beiden op dezelfde voet moeten leren omgaan.

Niet kan worden volstaan met een kennis nemen van, nee, de wetenschap

dat onze leefwijze, onze instelling, onze ethische normering,

onze politiek en kerkelijk denken in dat verleden wortelt, dwingt

ons om selectief en kritisch te werk te gaan in het scheiden van

enerzijds het on-wezenlijke, het tijdelijke, het verkeerde.

Daarin is een voortdurend, hardnekkig falen maar dan bemoedigt de

gedachte dat in stap voor stap voorwaarts bewegen het lichtend

einddoel niet verflauwt.

- er is in die grote gemeenschap van mensen sprake van

een tegenstelling, een antithese tussen gelovigen en nog-niet-ge-

lovigen. Dat is een gegeven der openbaring en niet een wapen,

een meetlat-tot-scheiden voor mensen. Maar de afkeer van dit zo

ons3mipathiek wapengebruik tast niet aan het goed recht van ieder

mens om zich met de een meer naar de geest verwant te voelen dan

met de ander. In grote bewondering voor beiden, blijft het mijn

gewoon vrijheidsrecht om mij naar denkwijs en instelling meer ver-

want te voelen met Newton dan met Einstein.

Op dezelfde grond komt het mij toe aan die nauwere verwantschap

een organisatorische vorm te geven. Als christenen zich willen

aaneensluiten om elkaar tot steun te zijn of om enig hoorbaar doel

te bereiken, dan zetelt hun goed recht in het rechtsbewustzijn van

alle mensen. Bij christelijke organisaties is niet de vraag of God

dat zo heeft gewild - wie zal dat beoordelen? - maar waarom wij

die willen en zoeken.

- ons is voorgezegd de bede om verlossing van de Boze.

Voor onze tijd lijkt meer aanvaardbaar verlossing van het boze, hoe-

wel Christus zelf zijn volgelingen met nadruk waarschuwt voor Satan,

de overste dezer wereld. Als wij in deze tijd werkelijk willen voort-

bouwen op het wezenlijke uit het verleden, zouden wij dan niet attent

bedacht moeten zijn op deze grandiose machthebber, die de tale

Kanaans, het jargon der wetenschap en alle menselijke taal zo vloeiend

en overtuigend beheerst?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen