Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 308

- 276 -

Wat de waarnemers ontbreekt, zijn de expliciete normen waarmee de vooruitgang dan

gemeten zou kunnen worden, al blijken zij impliciet wel te meten met de maatstaf

der technische vaardigheden. (12)

_|^Chra^s_te]^i_j_ke_"_V£orui_t£ang?_

Het woord "normen" zou ons kunnen doen opschrikken en geruststellen tegelijk.

Want christenen hebben gemeenschappelijke normen. En als dan de seculiere beschaving

niet kan bogen op wezenlijke vooruitgang, is het dan toch misschien wel het chris-

tendom dat tot zijn vreugde en trots een positieve ontwikkeling kan aantonen?

De christelijke normen zijn terug te voeren tot en moeten steeds getoetst worden

aan de twee grote geboden God en de naaste lief te hebben. Men kan stellen dat,

maatschappelijk en politiek, men door dat tweede gebod te volgen, ook het eerste

uitvoert (Matth. 25). Maar daarmee is niet alles gezegd.

Uit liefde tot God zich bij voorbeeld ook niet in gebed en meditatie? Ik herinner

aan de dagindeling van een in velerlei opzicht werkzaam en productief man als Ja-

cob Cats, die vele uren (I) van elke werkdag wijdde aan gebed, bijbellezing en

huiselijke godsdienstoefening. Wij menen al onze tijd nodig te hebben om in de

zwellende horizontale informatiestroom niet ten onder te gaan. Achteruitgang in

plaats van vooruitgang?

Is er dan vooruitgang vast te stellen in ons kennen en verstaan van Gods Woord?

Voor de enkeling geldt Jesus' boeiende en veelbelovende uitspraak: "Ieder schrift-

geleerde die een discipel is geworden van het koninkrijk der hemelen, is gelijk

aan een heer des huizes, die uit zijn voorraad nieuwe en oude dingen te voorschijn

brengt." (Matth. 13:52) Dat moet toch ook de gemeenschap betreffen, waarvan die

enkelingen deel uitmaken en waarin ze elkaar opvolgen? De bijbelwetenschappen

dragen aan deze voortgang in kennis het hunne bij.

Maar is dat ook meer dan voortgang? Uit het groeiend inzicht zich in een beter

volgen van het grote gebod van de naastenliefde? Geven de (christen)mensen elkaar

en zichzelf meer ruimte om mens te zijn dan vroeger het geval was?

Ja en nee. We moeten er inderdaad oog voor hebben, dat door en voor mensen "de be-

vrijdende en hervormende kracht van de Geest van Jesus Christus overal aan het werk

is, waar mensen bevrijd worden van de tyrannie van de natuur, de staat,kleur, kaste,

klasse, sekse, armoede, ziekte, onwetendheid, enz." (13)

Dat geeft overigens in onze tijd vol van emancipatiebewegingen recht noch reden er

prat op te gaan, betere christenen te zijn dan bij voorbeeld die voorouders die

met de bijbel in de hand de slavernij verdedigden. In dat opzicht moet voor ons nog

de stelregel gelden van de grote negentiende-eeuwse schrijver Leopold von Ranke:

"Jede Epoche ist unmittelbar zu Gott".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen