Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 119

- 99 -

door wetenschappelijke objectivering vernietigd.

2. Geloof en gemeenschap

Geloof heeft alles te maken met handelen. Zoals de relatie in het huwelijk ont-

staat, groeit en zich verdiept in het omgaan met elkaar en in alles wat men

met elkaar meemaakt, zo staat de doorleefde relatie tot God niet los van de

geschiedenis van de mens. En dat én in de zin van de geschiedenis van het volk

en de groep waartoe men behoort én in de betekenis van persoonlijke geschiede-

nis.

Geloven is stellig geen louter individuele aangelegenheid. Zelfs mijn persoon-

lijke geschiedenis is altijd een geschiedenis waar de medemens een essentiële

rol in speelt. Bij geloven gaat het weliswaar om persoonlijk in-relatie-staan

tot God, waardoor de mens innerlijk wordt vrijgemaakt, een nieuwe gerichtheid

krijgt van het hart (omkering, be-kering), en zich verrrassende perspectieven

aftekenen voor de mens, maar daarin zijn steeds de medemensen en de wereld

betrokken.

Essentieel voor de ontwikkeling en de verdieping van de geloofsrelatie is dat

zij bij, door en vooral met anderen herkend wordt. Dat geloofd wordt binnen

wat de Bijbel 'de gemeenschap der heiligen' noemt, is typerend voor het geloof.

Het in relatie staan tot God is tevens een in relatie staan tot anderen.

In dit verband is de geloofstaal van zeer groot belang. Het gaat daarbij om

woorden die door de gemeenschap van gelovigen zijn voortgebracht en die een

zeer belangrijke functie hebben in de verdieping van de relatie tot God. Die

geloofstaal heeft beslist niet het karakter van een beschrijvende taal. Het

is een taal die getypeerd wordt door uitroepen van herkenning, een taal waarin

het heil geproclameerd (Van Peursen) wordt. Met een wetenschappelijk descrip-

tieve taal heeft zij weinig van doen. In de taal der wetenschap zoekt men zo

veel als maar enigszins mogelijk is de rol van de spreker of schrijver te eli-

mineren. In de geloofstaal kan de sprekende mens niet anoniem blijven omdat

hij belijdt.

3 . Werkgemeenschap van gelovigen

Idealiter dient de V.U. een werkgemeenschap te zijn,die gedragen wordt door een

gemeenschap van gelovigen, die samen op een zich steeds vernieuwende en verdie-

pende wijze in relatie tot God willen treden. Zij zoeken dat te doen door geza-

menlijk wetenschappelijk te gaan werken. Dat wil dus zeggen: door gezamenlijk

geschiedenis te maken, door gemeenschap-pelijk verder te bouwen aan een stiik

van de cultuur.

Als er over 'doelstellingen van de V.U.' gesproken wordt, dan dient dat in het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen