Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 22

- 16 -

uit kennen. Oostenbrink stelt dat de eisen die de Wet op dé Universitaire

Bestuurshervormiag aan bestuur en inrichting van de universiteit stelt, zich

moeilijk laten verenigen met de noodzaak en wenselijkheid om het eigen

karakter van bijzondere instellingen te handhaven. J. Verkuyl, H. Berkhof

en H.M. Lange (de laatste twee in hun bijdragen over thema II) zijn

van mening dat de VU een oekumenisch-christelijk karakter moet dragen.

G.J. Sizoo wijst erop dat de VU, als men de pluriformiteit van de kerkelijke

gezindtes die in de VU-bevolking vertegenwoordigd zijn, in aanmerking

neemt, in feite een oekumenische universiteit is, terwijl de achterban

(de leden van de Vereniging) nog in overgrote meerderheid tot het ge-

reformeerde volksdeel behoort.

C. van der Maer (in zijn bijdrage over sub-thema I c.) ziet in de doel-

stelling vooral een verwijzing naar de fundamentele en onveranderlijke

principes van de christelijke ethiek, zoals die in de Bijbel te vinden

zijn. Centraal moment in die principes is de individuele vrijheid-in -verant-

woordelijkheid die door de eigen verantwoordelijkheid van de christen

tegenover God gekonstitueerd wordt. Omgaan met de doelstelling is voort-

durende bezinning op en voortdurende bewustwording van verantwoordelijkheid.

In enkele bijdragen wordt ingegaan op de vraag of de VU een geloofsgemeen-

schap moet zijn. Volgens H. van Andel zou dat een te hoog gegrepen ideaal

zijn. Men moet blij zijn als in de VU-gemeenschap het geloof telkens op-

nieuw hier en daar opflonkert. Ook bij C. Sanders treffen we de visie aan

dat de VU idealiter een werkgemeenschap van gelovigen is. Niet-christenen

zijn volgens hem welkom,mits zij het perspektief van de VU als christe-

lijke universiteit serieus nemen. S.A. Boonstra plaatst een aantal re-

lativerende opmerkingen bij de opvatting dat de VU een christelijke ge-

meenschap moet zijn. Voor hem is gemeenschap meer dan een kollektief van

personen. Gemeenschap is een dynamisch gebeuren. Het meeste dat men van

een universiteit waarin de relaties tussen mensen primair funktioneel

van aard zijn, mag verwachten, is dat zij ruimte biedt voor gemeenschap-

stichtende aktiviteiten.

In een aantal bijdragen -ook in bijdragen over andere sub-thema's van

thema I - wordt aandacht besteed aan de kwestie van (de mogelijkheid

van ) een christelijke wetenschap. Dengerink spreekt de wens uit dat

de VU het idee van een christelijke, een door de Woordopenbaring genor-

meerde en gereformeerde wetenschap weer opneemt. Van Riessen waarschuwt

voor het gebruik van het voorvoegsel "christelijk": Van een christen mag

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen