Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 77

- 69 -

(en zeker niet altijd een noodzakelijk middel) om gestalte te geven

aan de opdracht tot een evenwichtige ontplooiing van de schepping.

Matigheid kan soms belangrijker zijn dan maximale doelmatigheid

(men denke bijv. aan de gevolgen voor de werkgelegenheid van de in-

voering van een nieuwe arbeidsbesparende technologie).

- individuele nutsbevrediging en maatschappelijke welzijn liggen (in

tegenstelling tot het liberalistisch laissez-faire principe) meestal

niet in eikaars verlengde; een maximaal toegeven aan eigen nuts-

bevrediging kan maatschappelijk tot onrechtvaardigheden leiden,

omdat dan het recht van de sterkste heerst. Inpiaats van een op

egoïsme gebaseerd keuzegedrag zal daarom het sociale moment in ieders

keuzegedrag (gevoed vanuit een bijbels altruïsme; zie 1 Cor. 13 : 5)

ten volle gehonoreerd moeten worden(men denke aan de konsekwenties

van ons huidig konsumptiepatroon voor de Derde Wereld).

- inpiaats van de idee van maximering (konsumptie, produktie, winsten

inkomen etc.) zal de idee van het 'voldoende zijn' in onze westerse

samenleving meer ingang moeten vinden (men zie ook de ideeën van de

Nobelprijswinnaar Herbert Simon over het zogenaamde 'satisficer'

principe geënt op tevredenheid indien bepaalde aspiratie-nivo's

zijn verwezenlijkt; zie Simon Cl958!).

Matigheid is een kernwoord in een verantwoord ekonomisch paradigma.

- de idee van matigheid betekent ook een streven naar harmonie met onze

fysische omgeving (natuur, milieu, grondstoffen- en energievoorraad,

e t c ) ; de grote uitdaging voor de toekomst zal zijn het scheppen van

nieuwe mogelijkheden voor een harmonieuze ontwikkeling op basis van

een 'steady-state' gedachte (zie ook Daly Cl973l) : onder een'steady

State'wordt verstaan een samenleving die in langdurig evenwicht

verkeert t.a.v. de voorraad grondstoffen, energiedragers en het milieu).

De hierboven aangeduide ingrediënten vergen inderdaad een inte-

grale en wellicht holistische visie op de samenleving waarbij de

dwarsverbindingen tussen alle komponenten vsn ons maatschappelijk

bestel simultaan in de beschouwing worden betrokken, en waarbij geen on-

toelaatbaar reduktionisme (bijv.het groeifetisjisme) wordt toe-

gepast, maar waarbij de idee van geïntegreerd rentmeesterschap

voorop slaat (cf.Huisman C1975D).

De hierboven bepleite idee van matigheid en rechtvaardigheid wint

nog aan belaag in het licht van de begrensde groei waaraan onze samen-

leving uiteindelijk onderworpen is. Het zal immers moed vergen om

niet neer te zitten bij de pakken van de verloren vooruitgangsillu-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen