Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 239

- 2Ü9 -

De Vrije Universiteit zich als christelijk instelling handhavend.

Tot dusver heb ik steeds ook als ik op schaduwzijden wees, die het op-

treden der Vrije Universiteit gedurende de laatste vijftien jaren vertoonde,

een bepaald blijmoedig vertrouwen uitgesproken met het oog op de toekomst;

er behoefde niet aan de levenskracht van deze werkelijk heel bijzondere

instelling voor wetenschappelijk op gereformeerde grondslag te worden

getwijfeld. Op dit ogenblik ben ik daar geheel los van een weer toenemende

kans op oorlog -die de vernietiging van het ons vertrouwde maatschappelijk

samenleven en zeker ook van de Vrije Universiteit zal betekenen- niet

meer zo gerust op. Ik zou haar opheffing, althans het totaal veranderen

van haar karakter betreuren, mij ook ten scherpste er tegen verzetten,

maar of het één dan wel het ander te keren is, weet ik niet »

Er is natuurlijk steeds een niet in de werkelijke feiten maar in hun

eenzijdige groepering oorsprong vindende somberheid mogelijk. Wie de

tandheelkunde, de sociale zorg of het eigen leven overziet, zal besluiten

dat de gebitten er de laatste halve eeuw er niet beter op werden, de

armoede op de wereld een benauwender vraagstuk oplevert dan ooit te voren

en dat over de eigen blijvende verrichtingen door de meeste mensen

het best te zwijgen valt. Een beoordeling van de Christelijke kerk en de

Christelijke politiek luidt mogelijk even ongunstig. De kerk blijft voor

en na verdeeld en telt zonderlinge leden. Christelijke staatkunde en

Christelijk staatkundige partijen kennen verassend veel dieptepunten.

Met een Christelijke universiteit en wetenschap is het niet beter gesteld.

Wie nadenkt weet dat in ons land, in de wereld van het Westen er sedert

begin van deze eeuw zoveel veranderde dat men naar dentisten van die

tijd, naar de sociaal economische verhoudingen van 1900 niet wil terug-

keren. Wat de christelijk kerk ondanks tekortkomingen deed, dwingt

eerbied af. Christelijke partijen behoeven zich over het verleden niet

enkel te schamen. Bij de Vrije Universiteit, bij de Karel de Grote uni-

versiteit of bij de Christelijke academies in het buitenland uitsluitend

van mislukking te spreken, is ongegrond.

Ogenschijnlijk is er heel wat reden voor de Vrije Universiteit om op-

gewekt het eeuwfeest te vieren. Men is geen totaal onhanteerbare instelling.

Men kan er met enkele honderden professoren en meer dan 13.000 studenten wer-

kelijk wezen. De gebouwen zijn zonder ook slechts enigszins fraai te zijn,

beslist doelmatig en vergelijkenderwijs staat het er met de financiering

van onderwijs en onderzoek in ons land over het algemeen en dus speciaal

van de Vrije Universiteit, sedert zij volledig werd gesubsidieerd - in

1970 -, vrij opgewekt voor.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen