Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 229

- 201 -

Als het niet om de laatstgenoemde toezegging gaat -wat volgens mij nu niet

het geval is- dan zou men beter het woorddeel doel kunnen laten vallen en

beter alleen de stelling(name) ter sprake kunnen brengen. Voor het perso-

neelsbeleid aan de VU ligt hier een belangrijk probleem. Daar het in deze

notitie echter om mijn persoonlijke interpretatie gaat, laat ik dat pro-

bleem onbesproken.

Persoonlijk beschouw ik mijn instemming met de doelstelling als een verkla-

ring dat voor mij het evangelie van Jezus Christus een centraal veld van

mijn persoonlijke wereld inneemt en dat van daaruit gezien het dienen van

God en /ijn wereld een essentieel aspekt vormt van mijn persoonlijke mens-

wording. Ik meen ook dat de doelen die ik stel in het kader van mijn werk

aan de VU rechtstreeks met mijn uitgangspunt en mijn intentie (mijn be-

doelingen) samenhangen, zonder te willen beweren dat logischerwijze andere

instemmers wel dezelfde doelen zouden moeten stellen, en zeker zonder uit

te sluiten dat anderen met andere uitgangspunten en intenties dezelfde

doelen kunnen nastreven.

Fasen in een emancipatieproces.

hoewel in kringen van de VU en haar achterban de studie van HENDRIKS (1971)

over de emancipatie der gereformeerden min of meer bekend verondersteld

mag worden, lijkt het me toch nuttig in het kort weer te geven wat de in-

houd van zijn fasenmodel is.

De eerste fase van het emancipatiestreven van minoriteiten wordt door

HENDRIKS die van de bewustwording en agitatie genoemd. Er is binnen de

groep een groeiende twijfel aan de gerechtvaardigdheid van de status quo

die kan uitmonden in verzet dat zich onder andere kan uiten in petition-

nementsbewegingen. Er wordt in die fase nog veel verwacht van de welwil-

lendheid van de dominant (de heerschappijstruktuur). Deze verwachting

loopt veelal uit op een ontgoocheling, waardoor de groep de kracht in zich-

zelf gaat zoeken. Daarmee is de tweede fase begonnen, die van de organisa-

tie en konfrontatie, die het beeld doet ontstaan van een gesloten falanx

met een sterke (interne) sociale kontrole. Als door de harde konfrontatie

suksessen zijn bereikt treedt de derde fase in, die van de konsolidatie

van het bereikte. Het zelfbewustzijn binnen de groep is dan zeer groot en

de sociale kontrole blijft sterk.

j,Schrikbeelden over wat vroeger geweest is en wat weer terug kan komen,

als niet doorgezet wordt, worden gehanteerd om de discipline te handha-

ven. Zuiver lokale konflikten worden aangegrepen om te demonstreren dat

de doeleinden nog niet zijn bereikt en krijgen daarmee nationale beteke-

nis" (HENDRIKS; pag. 63). Dit is de fase waarover -in ons land- later

geschreven wordt in termen als ^^Parade der mannenbroeders", ,De rooie

rakkers" en ,,Het rijke roomse leven".

Tenslotte wordt de vierde fase bereikt die gekenmerkt wordt door een ver-

slappende interne sociale kontrole en een toenemende integratie in de

grotere samenleving.

Exklusiviteit en inklusiviteit.

Om straks te kunnen schetsen waar naar mijn mening de VU op dit ogenblik

staat, moet ik eerst een verklaring geven van de termen exklusief en in-

klusief. BOERWINKEL (1969) omschreef de betekenis van inklusief in de

samenstelling inklusief denken als volgt: ,,een denken dat er principieel

van uitgaat dat mijn heil (geluk, leven, welvaart) niet verkregen wordt

ton koste van of zonder de ander, maar dat het alleen verkregen kan wor-

den als ik tegelijk het heil van de ander beoog en bevorder". Inklusivi-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen