Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 134

- 114 -

Ik wijR dus de eerste reaktie (het, eventueel m^t "bescheiden verheterin-

Fer) laten voortbestaan van de hui dj ge situatie) af, nog het meest omdat

op die manier de begrippen "chrèsteliik" en "dienen van God en Zijn we-

reld" van alle konkrete betekenis worden beroofd, verzwakken tot een

soort inspiratie voor van alles en nog wat en daar zijn mij die woorden

te belangrijk voor.

Dan blijven er nog twee mogelijkheden over: konkretiseren van de doel-

stelling naar vormgeving en inhoud en afschaffen van de doelstelling.

In welke richting zou die konkretisering moeten gaan? Wat de vormgeijfing

betreft is dat duidelijk: de doelstelling zou moeten worden weergegeven

in termen van konkreet beoogd gedrag. Maar wat zou de inhoud daarvan

moeten zijn? Het is duidelijk dat over het antwoord op deze vraag zeer

grote meningsverschillen bestaan, vermoedelijk ook één van de redenen

waarom de doelstelling jn zulke vage bewoordingen gehouden is. Maar de

VIT ontkomt, dunkt mij, niet aan het uitpraten van deze verschillen (het

uitvechten van belangentegenstellingen misschien wel), wil de doelstel-

ling uiteindelijk niet vervagen tot een nietszeggend opschrift, een fier

wapperende vlag op een vastgelopen modderschuit.

Het is voor mij binnen het bestek van^dit korte artikel uiteraard niet mogelijk,

gelijk om veel bij te dragen aan die dlskussie. Een echte bespreking en

fundering van een standpunt zou toch zeker de omvang van een boek moeten

hebben. Om. toch een globale aanduiding te geven van de uiteindelijk vol-

gens mij enig mogelijke richting van uitwerking: een universiteit die God

en Zijn wereld wil dienen in gehoorzaamheid aan het Evangelie van Jezus

Dhristus, die m.a.w. wil gaan in de weg van de Messiès Jezus, in hoop-

volle verwachting van de komst van het messiaanse Rijk, een Rijk van recht,

gerechtigheid en vrede, kiest als vanzelf positie in onze huidige maat-

schappij, als het goed is. Ze zou moeten gaan staan aan de kant van de

armen, de ontrechten, de nergens-vertegenwoordigden en haar aktivitelten

zoveel mogelijk tenS dienste doen zijn van deze groepen. Dat hoeft nog

niet te betekenen dat ze zich zou moeten identificeren met "het marxis-

me", maar een meedenken met en meevechten voor en binnen de socialis-

tische beweging en bevrijdingsbewegingen lijken mii onontkoombaar. Een kon-

gres als dat over "Internationalisering van de klassestrijd" (1979) zou

niet een vreemde eend in de (kapitalistische) bijt moeten zijn; veel vaker

zou de denkkracht van de universiteit ten nutte moeten komen aan margi-

nale groepen, aan bewegingen die radikale veranderingen willen van onze

laat-kapital istische, dolgedraaid-technologische maatschappij; dat kunnen

allerlei groepen zi,in.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen