Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 248

- 218 -

DE D O E L S T E L L I N G EEN PLAAG?

Je komt er niet omheen, een eeuwfeest mag natuurlijk niet voorbijgaan

zonder serieuze gedachtenwisseling over onze christelijke doelstelling.

Maar om eerlijk te zijn, die hele diskussie kan me zo langzamerhand

I

gestolen worden, tenminste in de context waarin ze bij ons in de regel,

en ook nu weer, plaats heeft.

Het bovenstaande klinkt misschien nogal cru, het zal wellicht begrijpe-

lijker worden tegen de achtergrond van een stukje levenservaring vóór

I

en tijdens mijn periode aan de Vrije Universiteit.

Ik ben - niet tot mijn verdriet - zeer protestants opgevoed, volgde

christelijke kleuter-, basis- en voortgezet onderwijs. Daarna ben ik in

Leiden gaan studeren. Waarom niet aan een christelijke universiteit?

In de eerste plaats zou dit mijn ouders op zware financiële lasten komen

te staan. Wij woonden in Den Haag en ik zou dus in Amsterdam een kamer

hebben moeten zoeken. In de tweede plaats wilde ik mij in mijn studenten-

tijd alvast wat bekwamen in de journalistiek. Dat zou moeten gebeuren

bij de (christelijk-nationale) Nieuwe Haagse Courant. Pendelen tussen

Den Haag en Leiden leek dus aangewezen.

In Leiden heb ik onder meer onderwijs genoten van Banning, hetgeen

mijn gezichtsveld geweldig heeft verruimd, waarschijnlijk meer dan wan-

neer ik aan de VU zou hebben gestudeerd, zeker in die tijd.

Na mijn studietijd ben ik ftill-time bij de Nieuwe Haagse Courant gaan

werken. Drie jaar later trad ik als parlementair redacteur in dienst

bij de (z.g. neutrale) Haagsche Courant. Sommige collega's vroegen mij

I

verbaasd, waarom ik "de christelijke pers in de steek liet". Op dergelijke

vragen antwoordde ik dat ik het belangrijk vond dat ook de honderdduizend

abonné's van de Haagsche Courant goed werden geïnformeerd over de poli-

tieke gebeurtenissen en de achtergronden daarvan.

In 1968 was mij (godsdienstsociologisch) proefschrift klaar en promo-

I

veerde ik in de faculteit der sociale wetenschappen, alweer in Leiden.

De resten van het promotiediner waren nauwelijks verteerd of ik ontving

een verzoek, aan de Vrije Universiteit te komen werken. Het was een

verrassend verzoek. Ik had nooit gepiekerd over een loopbaan aan de

universiteit, maar ik was wel bezig, uit te zien naar een andere baan.

Het was tijd van de grote uittocht uit de parlementaire journalistiek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen