Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 190

- 164 -

Nu is dat systeem van een consequent doorgetrokken systeem van op-

gelegde overtuigingen in het onderwijs, al lang vergruizeld. Het meest

is er nog van over op het niveau van kleuterscholen en lagere scholen.

De middelbare christelijke scholen worden bevolkt door naar mondigheid

groeiende en hakende groepen, die elke poging om iets te propageren

of op te leggen, met afweer beantwoorden. De centrale vragen kunnen

alleen aan de orde worden gesteld in een in volle vrijheid gevoerde

dialoog. Wat wij van de universiteit hoopten, eisen nu de leerlingen

van de middelbare scholen al. En het Hoger Onderwijs, nu tot Wetenschap-

pelijk Onderwijs omgedoopt (met een nauwe koppeling van onderwijs en

onderzoek), gaat meer en meer over de hele wereld volgens dezelfde methode

te werk. De wetenschap blijkt een eigen ingebouwde 'wereldbeschouwing' te

bezitten, waarin objectiviteit, neutraliteit en niet aflatende zelfkritiek

als hoge waarden gelden. Wat men met zijn kennis en kunde straks doet,

mag ieder in onze pluralistische maatschappij binnen de grenzen van de

wet zelf uitmaken. In het universitaire bedrijf hebben levensbeschouwlijke

vragen hoogstens aan de marge enige betekenis. Wie zich daarin wil ver-

diepen, heeft de vele levensbeschouwelijke studentenverenigingen ter

beschikking.

De VU is in die algemene trend na de oorlog meegegaan. In haar

midden heerste allang het besef, dat men met de wetenschapsmensen elders

veel meer methodisch verbonden was, dan dat men levensbeschouwelijk

van hen gescheiden was. Ook aan de VU kan de student in vrijheid aan

zijn levensbeschouwelijke vorming werken -ook daar vooral buiten het

strikt wetenschappelijke bedrijf. Hoe de posities elkaaf gaan kruisen,

heb ik op mijn eigen vakgebied gezien. Het meest krasse voorbeeld noem

ik hier even: Vroeger konden de theologische examens van de VU aan de

rijksfaculteiten niet erkend worden, o.a. omdat de laatste ook niet-

christelijke godsdiensten doceerden, die aan de VU als 'pseudo-religieus'

alleen in het kader van de apologetiek of zendingswetenschap aan de orde

k>'amen. Maar nu heeft de VU deze vakken niet alleen ingevoerd, maar

zelfs een islamiet als gastdocent uitgenodigd voor het onderricht

in zijn godsdienst -iets wat m.i. in Nederland een novum is.

De wijze waarop de rijksuniversiteiten (waartoe ik in het vervolg

gemakshalve ook de universiteit van Amsterdam reken) tegenwoordig tegen

de VU aankijken, is daarmee in overeenstemming. Men beschouwt haar

als een onder gelijken. Bij vacature's wordt ook geregeld in haar richting

gekeken.Men denkt alleen vagelijk aan iets 'christelijks', zoals men

ook bij Nijmegen alleen vagelijk aan iets katholieks denkt.

Voor de overal gehanteerde spelregels van onderwijs en onderzoek is

dat aspect immers niet van belang.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen