Studiedag 'VU Tussen twee VU-ren' - pagina 245

bepaalde grenzen uit te zetten? Is dat niet te minder het geval naar-

mate het aantal geestverwante studenten stijgt en deze laatste naar

geestelijke volwassenheid toegroeien, de richting van het universitaire

bedrijf gedeeltelijk samen met hun docenten te bepalen?

Zoals steeds is het zaak hoofd- en bijkwesties te onderscheiden. In

het normale leven begrijpt ieder dat een vakvereniging geen werkgevers-

verbond is, dat een sociëteit verschilt van een wijsgerig genootschap,

dat tussen geheelonthouders die zich bundelen en een organisatie van

likeurstokers verschil bestaat. Religieuze levens- en wereldbeschouwingen

lopen uiteen. Ze zullen ook bij betrachting van verdraagzaamheid niet tot

harmonie raken. Wie voor een islamitische, een confucianistische, een hu-

manistische, een christelijk wetenschapsbeoefening kiest, geeft daarvan

blijk door aanvaarding en verwerping van ideëen en methoden, door hun

overtuiging omtrent hiernu- en hiernamaals, door mensopvatting en ge-

schiedbeschouwing, door de plaats, aan denken en handelen toegekend.

In haar thans 100-jarig bestaan werd de Vrije Universiteit met aller-

hande opvattingen en inzichten geconfronteerd; theologisch met het mo-

dernisme, wijsgerig met het idealisme van hegeliaanse snit, het neo-

kantianisme en met het existentialisme, juridisch- sociaal met liberalis-

me, marxisme, nationaal-socialisme en communisme Voortdurend melden zich

ook relativisme, scepsis en zelfs nihilisme. In een zichzelf wat gemak-

kelijk makende aanpak gebruikte men begrippen en aanduidingen meer dan eens

zo dat een onderscheidend vermogen teleur ging: een "God is dood theolo-

gie" geeft nog weinig moeite; er is voor de openbaring erkent haar cor-

rectieve kracht. Met de ethiek van de onmens, de zin der zinloosheid staat

het moeilijker. Tijdens en na de tweede wereldoorlog oefende het absolu-

tisme in facistische of nationaal-socialistische vorm geen enkele aan-

trekkeingskracht: slechts een hoogleraar werd in 1946 gedwongen ontslag

te nemen. Ten gevolge van de democratisering in 1972 en volgende jaren

werd de verenigbaarheid van communistische sjnnpathieën met het centraal

bedoelen der universiteit actueel. Gekozen werd voor de "rustiger"

weg. De al aangehaalde "dan-wel verklaring" verhoedde door bestuur der

Vereniging en College van Bestuur geducht trammelant. Dit beleid paste

voortreffelijk in de gedachtengang van hen, die terwille van verdraag-

zaamheid alle aanhangers van het marxisme en terwille van het volgens

hen aanwezige geacht Christelijk bestanddeel in het marxisme vooral

hen die tussen Evangelie en genoemd stelsel een brug poogden te slaan

tot geen prijs wensten terug te stoten. Aan het feitelijk optreden

der Sovjet Unie werd of licht getild- concentratiekampen en psychiatrische

inrichtingen voor af-wijkende overheersing van niet- russische volken

moesten overdreven heten en voorts was er de uitlokkende agressie van

Amerika- of men verklaarde het voor niet ter zake dienende.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen