Verslag studiedag 'VU tussen twee VU-ren' - pagina 111

Van Wageningen: Ik vraag me dan wel af, welke plaats daarin voor andersden-

kenden is ingeruimd.

Noorda: Ik signaleer een drietal punten:

1. Wat is de reikwijdte van doelstelling en grondslag als inspiratiebron?

2. Hoe moeten doelstelling en grondslag in de praktische situatie van de

universiteit functioneren? Moet de inspiratiebron juridisch of taak-

stellend gehanteerd worden?

3. Kun je mensen nog vragen de doelstelling te ondertekenen bij een zo

grote divergentie van invullingen?

Dengerink: De doelstelling is er niet om haar op te leggen; de doelstelling

verwijst naar de bevrijdende kracht van het evangelie. Vanuit de bijbel val-

len lichtstralen op aspecten van de werkelijkheid, die anders niet worden

gezien. De doelstelling moet niet beperkend werken, maar ons wijzen op de

veelzijdigheid en onuitputtelijkheid van het leven.

Noorda: Het gaat hier om de vraag hoe je aan die doelstelling als instelling

gestalte geeft.

Van Olst: De doelstelling kan worden gezien als een nu eenmaal bestaand,

historisch gegroeid kader, dat ons kan helpen de impasses te overleven, en

op gezette tijden opleeft.

Oostenbrink: Christelijke wetenschap betekent voor mij het expliciteren van

vooronderstellingen. Opvallend is dat juist aan de VU die vragen uit de weg

worden gegaan, en dat aan rijksuniversiteiten het contact daarover veel ope-

ner is. Verder beschouw ik de opvang van studenten als een algemene taak

voor de VU.

Verkuyl: Bc denk meer in de richting van het selecteren van onderzoekpro-

gramma's. Het Koninkrijk Gods kan als kritisch criterium voor de weten-

schapsbeoefening gehanteerd worden. Met behulp van dit criterium kan ook

de wildgroei van de techniek aan banden worden gelegd.

Dengerink: Het geloof in Christus geeft een vernieuwing van ons denken. De

christen wordt van het dilemma-denken verlost; bijv. van het dilemma van

een keuze tussen een deterministische fysica en de quantenfysica. Hij

hoeft zich niet op een grondnoemer vast te pinnen; de enige grondnoemer is

Christus.

Van Olst: Voor mij is het niet zo duidelijk dat we ons als christenen moe-

ten organiseren. Ik zou ervoor willen pleiten uit te gaan van een visie op

de mens als een geroepene, zoals Rosenstock-Huessy dat doet. De VU kan m.i.

haar bestaansrecht verbreden door zich cultuurkritisch op te stellen. Op

die lijn kunnen we gemeenschappelijk met ainderen bezig zijn.

93

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen