Verslag studiedag 'VU tussen twee VU-ren' - pagina 97

direkt voorafging, het tijdperk van de ideologieën, zich eveneens door

een eerder ongekend verschijnsel onderscheidde, namelijk dat grote be-

volkingsgroepen als monolitische blokken geschaard achter grote leiders,

hun uiteenlopende diensthuizen uittogen. Onze eigen voorouders schaarden

zich rond beginselen waaraan zij eeuwigheidswaarde toekenden, maar waarvan

de meesten van ons zich inmiddels hebben afgewend, niet alleen dikwijls met

een gevoel van bevrijding, maar ook met de ervaring van een rijker geloofs-

beleving.

In de tweede plaats kan worden beklemtoond dat individuele mensen qua per-

soonlijkheid uniek zijn, en dat dit uiteraard consequenties heeft voor ons

denken, zeker naarmate onze vrijheid afneemt en de mogelijkheden om ons te

ontplooien toenemen.

In de derde plaats moet erop worden gewezen dat de differentiatie binnen de

samenleving enorm is toegenomen in de afgelopen eeuw. Het zou tegen die

achtergrond eerder moeten verontrusten als wij allen hetzelfde dachten als

dat wij, zoals nu blijkt, in menig opzicht verschillend denken. De kennis-

sociologie en voorzover het de geloofsbeleving betreft vooral de gods-

dienstsociologie hebben op verschillen in denken tegen de achtergrond van

de maatschappelijke differentiatie interessant licht geworpen.

Pluralisme onder christenen is alom tegenwoordig: in de politiek, in het

sociale leven, in de wetenschap en ook in de kerk. Sommigen zijn geneigd,

hierachter krachten der duisternis te zien, maar daarmee los je alleen iets

op indien de bijbel consensus gebiedt. In de meeste gevallen, waarin zich

pluralisme onder christenen voordoet, kan van een bijbels gebod tot con-

sensus niet worden gesproken. We moeten onszelf dus maar zien te redden.

Dit wil niet zeggen dat we acin ons lot zijn overgelaten. Jesus bidt om de

eenheid van hen die in Hem geloven. Dat is veelzeggend, richtinggevend. Hoe

is in het recente verleden op het pluralisme gereageerd? Ik noem enkele

voorbeelden. Geconfronteerd met de politieke verdeeldheid onder christenen

erkenden de Franse bisschoppen in 1972 de autonomie van de politieke sa-

menleving. Gelijktijdig bevalen zij de ontmoeting van christenen van uit-

eenlopende zienswijzen binnen de kerk aan, teneinde een beter evangelisch

2

zicht op de concrete politieke problemen te verkrijgen.

H.M. Kuitert, die in 1969 schreef over het spreken van de kerk en bij die

gelegenheid niet heen kon om de politieke verdeeldheid van de kerkleden on-

derling bepleitte een betere informatie van de kerkleden en een dialoog

tussen de kerkleden, een leerproces waarin de informatie haar zin bereikt.

Voor het geval de kerk haar innerlijke verdeeldheid niet te boven komt,

85

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen