Verslag studiedag 'VU tussen twee VU-ren' - pagina 27

cat vrijheid van onderwijs zoals docr de «vetgever omschreven niet is beaoeld

voor mdiviauele ouders en (üieerder jarige) leerlingen, maar voor groeper

voorzover zij een geestelijke stroming vertegenwoordigen. Het bijzonder xa-

raKter van de universiteit "soet dernalve tot uitdrukking komen m ''aa" re-

latie "<et een levensbeschouwelijk achterland. MoeilijKheden op dat punt

ortstaan doordat er t.g.v. een secularisatieproces een identiteitscrisis is

ontstaan. De universiteit zou juist nu t.a.v haar achterban moeten f^nctio-

nerei als een creatief centrum van waaruit de "echte vragen" worden gesteld.

IT 2ijn concrete beleidsaanbevelingen oepleit De Jong een verrui.ming var de

toelating tot de Vereniging, een geluid dat ook m ander verband zal terug-

keren. Wil de Vereniging naar maatschappelijke verantwoordelijkheid waar-

maken, dein zal ZIJ haar invloed moeten aanwenden om de doelstelling een

concrete vertaling te geven m het onderwijs- en onderzoekprogramma (zie

ae bijdragen aan thema I van Sizoo, Verkuyl, e.a). Globaal genomen kunnen

de overige bijdragen in twee groepen worden verdeeld. In de ene groeo wordt

een antwoord op de vraag naar argumenten voor wetenschappelijk onderwijs op

confessionele grondslag gezocht in de relatie wetenschap en levens- c.q.

maatschappijbeschouwing. Plattel oehandelt systematisch verschillende ver-

houdingen zoals die met name opgeld doen in de geschiedenis van de sociale

wetenschappen. Czie thema I). 3ij Heermg staat centraal ce vraag of chris-

telijke wijsbegeerte mogelijk is. .<ort gezegd komen de verschillenae uitwer-

kingen uit op een bevestigend antwoord onder de voorwaarde dat het eigen

Karakter van de wetenschao en de universiteit worden gerespecteerd. De

rechtvaardiging van het bijzonder noger onderwijs is niet gelegen in het

bestaan van een christelijke wetenschap. Wel is het noodzaak door te den-

ken tot voorbij de grenzen van net rationele denken (Heering) en, zoals

Berkhof het formuleert, de laatste vragen te stellen aan cultuur en samen-

leving. Het IS met name de laatste die in het verlengde hiervan pleit voor

het gebruik van de positie van de bijzondere instellingen om deze functie

van de universiteiten veilig te stellen tegen wat hij noemt wetenschappe-

lijke, maatschappelijke en politieKe verschraling. Men moet daarbij o.a.

denken aan de maatregelen om de studieduur te verkorten en de doorstroom-

mogelijkheden te beperken.

De tweede groep wordt gevormd door oijdragen waarin vooral wordt gewezen

op de discrepantie tussen de forneel-levensbeschouwelijke grondslag en

doelstelling van de instelling enerzijds en de wat levensoeschouwing be-

treft heterogene samenstelling van naar personeels- en studentenbestand.

Waltmans en Konmgs constateren in dit verband dat met het huidige benoe-

19

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen