Verslag studiedag 'VU tussen twee VU-ren' - pagina 88

dan met name de natuurwetenschappen met hun handlangers, de technologische

wetenschappen, big science, big business en big politics, leven in een on-

derling handje-plak. E. Boeker betwijfelt of de wetenschap zelf wel ethisch

neutraal is. Die vraag komt zijn verhaal binnen (op bladzij 245) vanuit de

zorg over toepassingen. .Hij meent dat de wetenschap zelf ter discussie moet

worden gesteld, en wil aandacht voor de vraag, in hoeverre de wetenschap

zelf intrinsiek "fout" is.

Dit zijn heel andere geluiden dan bijv. J. Verkuyl laat horen. Verkuyl

stelt onomwonden (blz. 37) dat het beoefenen van wetenschap een opdracht

van God is. Gelovige mensen, zo vindt hij, worden tot beoefening van we-

tenschap geroepen. Het is onchristelijk om de wetenschap te verachten of

te verwaarlozen, te negeren of te verwerpen als iets vijandigs. Vijandschap

tegen de wetenschap als zodanig is in strijd met Gods bedoeling.

Met deze zienswijze van Verkuyl ben ik het volstrekt oneens. Ik geloof er

niets van, dat wetenschap een opdracht van God is. Ik vind dat nergens in

de bijbel. Ik geloof wel dat wetenschapsbeoefening zinvol, vooral doelma-

tig kan zijn. Dat het ook zinvol kan zijn dat christenen wetenschap beoe-

fenen, ja zelfs dat als wij ernst willen maken met bijvoorbeeld het gebod

van de naastenliefde, wij vandaag de wetenschap eigenlijk niet kunnen mis-

sen.

Maar afstandelijkheid is geboden. E. Schuurman wijst erop dat wetenschap

en techniek in onze cultuur als verlossingselementen werden en worden

vereerd (blz. 268). Het proces van verwetenschappelijking en vertechnise-

ring heeft geleid tot een cultuur met gigantische dreigingen. Dat is óók

een aspect vain de wetenschap. Reden te over dus om wetenschapsbeoefening

niet zonder meer tot de geloofspraxis te rekenen.

(Je kunt wel, met Abraham Kuyper, zeggen dat het Calvinisme zin voor weten-

schap kweekte. Het calvinisme gaat uit van de predestinatie, en van het

eeuwig raadsbesluit van God. In dat raadsbesluit liggen niet alleen de

grondslag en oorsprong der natuurweteen, maar ook die der zedelijke en

geestelijke wetten, aldus Kuyper. "Het geloof in zulk een eenheid, vast-

heid en orde der dingen moest derhalve de zin voor wetenschap wel luide

wekken en krachtig voeden". Kuyper zette dit uiteen in een van zijn be-

roemde Stone-lezingen over het calvinisme, die hij in 1898 in Amerika

hield, en wel de lezing over het calvinisme en de wetenschap.

Kuyper herinnerde er verder aan, "hoe onze gereformeerde confessie spreekt

van twee middelen, waardoor wij God kennen, de natuur en de schriftuur".

76

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen