Verslag studiedag 'VU tussen twee VU-ren' - pagina 156

wil kritiseren, moet men -aansluitend bij de bestaande structuren- bij

voorkeur het 3.C. een zodanige taak meegeven dat dit kan plaatsvinden.

Te denken valt hierbij aan het bestuderen van vragen die bij de Wereld-

raad van Kerken spelen. Dit betekent een concrete invulling van de doel-

stelling en daarmee bepaalde maatschappelijke, politieke keuzes. Men legt

zich echter niet helemaal vast omdat de keuze voor de Wereldraad van

Kerken niet exclusief is (niet alleen voor christenen - en ook niet alleen

voor de Wereldraad). Bovendien worden de problemen die door de Wereldraad

van Kerken worden gesignaleerd door allen min of meer overeenkomstig

gevoeld. Men moet bij deze-en aindere- invulling van het B.C. echter uit-

kijken dat het niet een soort geweten van de universiteit wordt, het moet

juist uitstraling veroorzaken naar alle leden van de VU-gemeenschao om

over deze vragen na te denken.

Schuurman ziet de noodzaak van een B.C. meer vanuit het kwade karakter

van de wetenschap zelf. Wetenschap reduceert, leidt tot beheersing en

is destructief. Mede daardoor wordt het een cultuurmacht en veroorzaakt

een cultuurcrisis waar wij niet op voorbereid zijn. Dit zou eigenlijk in

het onderwijs en onderzoek aan de orde moeten komen (refererend aan een

uitspraak van de Academische Raad) maar het zou ook gedeeltelijk gereali-

seerd kunnen worden -om destijdswille- in het B.C. Hij sluit zich aan bij

Boeker in zijn stelling dat thema's uit de Wereldraad van Kerken in het

B.C. aan de orde zouden moeten komen, maar de VU moet zich wel vrij op

kunnen stellen ten opzichte van deze Raad - hij waarschuwt hierbij voor

eenzijdigheid. Ook moet zijns inziens W S problematiek niet te snel tot

politiek herleid worden, omdat de wezenlijke vragen ten aanzien van weten-

schap in de samenleving dieper liggen, namelijk in de reductionistische

eigenschappen van wetenschap. Hij is bang dat te snel politiek maken van

deze vraagstukken leidt tot kortzichtige oplossingen.

Volgens Feddema moet men echter de stelling van Berkhof uit zijn inlei-

dende verhaal erbij halen: wetenschap is één van de middelen tot het doel

van het leven. Hieruit volgt een dienende rol voor wetenschap in het

pogen van de VU mede gestalte te geven aan het koninkrijk Gods; dit is

zijns inziens echter nooit operationeel gemaakt. Omdat de Wereldraad

van Kerken ook met de invulling van het begrip koninkrijk Gods zit, lijkt

het goed hierbij aan te sluiten. Dit heeft tot gsvolg dat er onherroepelijk

politieke keuzes gemaakt zullen moeten worden; men zal er echter wel

voor oppassen dat de toevallige samenstelling van het B.C. daar niet al

te veel invloed op uit gaat oefenen. Het B.C. zal eerder voorwaarden

124

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen