Verslag studiedag 'VU tussen twee VU-ren' - pagina 80

de noden van maatschappij en cultuur die haar dragen en die wat van haar

verwachten, aan de laatste vragen waar elke wetenscnap onverbiddelijk heen-

leidt en op stoot en die weer naar de eerste vragen terugleiden. Zou dat

ook "neutraal" kunnen? Nee, als ik onder neutraal het minimale begrip neu-

traal moet verstaan, namelijk de neutraliteit van de grootste gemene deler.

Zo'n neutraliteit sluit juist af voor al deze verwarrende en vervelende vra-

gen. Ja, als neutraal bedoeld is als het kleinste geme.ne veelvoud, als maxi-

male neutraliteit, een veelvoud van aangeboden mogelijkneden van een ant-

woord . Maar ik denk dat voor een volgehouden aandacht voor al deze velden

een heel sterke motivatie nodig is. En bij mijn weten wordt die in onze cul-

tuur alleen door het christelijk geloof zo geboden, üeze relateert immers

èn onze werkelijkheid als geheel èn haar wetenschappelijke bearbeiding aan

de Naam God. God is naar het christelijk geloof bij uitstek zowel de relate-

rende als de relativerende macht. Deze naam verbiedt de mens om zijn imma-

nente oriëntatiecentra te verabsoluteren. Ook met de wetenschap zelf mag

geen afgoderij worden gepleegd. Met niets! Maar deze relativerende God is

tegelijk de relaterende. Zijn vrijmacht is immers de vrijmacht van de lief-

de. Hem-liefhebben-boven-al berooft ons niet van andere liefdesdoelen, maar

verwijst er ons juist naar, naar het liefhebben van de naaste als onszelf.

Zo wordt het isolement van de wetenschap naar twee kanten normerend doorbro-

ken; in het christelijk geloof liggen kritiek, inspiratie en norm tegelijk

opgesloten. Maar als andere mensen zonder dit geloof ook aan dit begrenzen-

de en engagerende soort wetenschap menen te kunnen meedoen, laten ze welkom

zijn. Zoals laten we zeggen het monogame huwelijk in onze cultuur ondenk-

baar is zonder de christelijke inspiratie en niettemin dit instituut ook

door vele anderen kan worden verdedigd en kan worden doordacht en dat el-

kaar niet uitsluit. De ervaring van mijn eigen universiteit leert enerzijds

dat je samen goede dingen kunt opzetten - mits de wederzijdse overtuigingen

in een dialoog op elkaar worden betrokken - maar ook dat onder hen die zich

voor zulke activiteiten ter beschikking plegen te stellen - ik spreek nu o-

ver de vrijwillige dingen aan de universiteit - de christenen een veel gro-

ter percentalge plegen te vormen dan dat ze aan de universiteit als geheel

doen. Ik denk dat dat niet toevallig is. Ik denk dat de VU weinig of niet

van karakter zou veranderen als men dit karakter nadrukkelijk zou aanbie-

den en dan het maken van een selektie aan het gevoelen en het geweten van

een sollicitant zelf zou overlaten. Maar ik weet te weinig van de praktijk.

Ben ik te naief? Maar zoiets lees ik ook bij een oude VU-rot als professor

Wijngaarden, op bladzij 228v.

68

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen