Verslag studiedag 'VU tussen twee VU-ren' - pagina 18

'gebouw' een fundament nodig heeft. Zowel Dengerink als H. van Riessen en

J.J. Oostenbrink betreuren het dat ook niet-christenen op alle niveaus van

de universiteit een stem hebben bij de formulering van het beleid ten aan-

zien van onderwijs en onderzoek. In dat beleid moet immers juist het chris-

telijk karakter van de VU tot uitdrukking komen. Ook bij benoemingen kan

dit tot problemen leiden.

Volgens Dengerink is het onmogelijk om van niet-christenen te verlangen dat

zij "in de geest van de doelstelling" ce werk gaan, als zij die geest niet

van binnen uit kennen. Oostenbrink stelt dat de eisen van de Wet op de Uni-

versitaire Sestuurshervorming aan bestuur en inrichting van de universiteit

stelt, zich moeilijk laten verenigen met de noodzaak en de wenselijkheid om

het eigen karakter van bijzondere instellingen te handhaven. J. Verkuyl,

H. Berkhof en H.M, de Lange (de laatste twee in hun bijdragen over the.ma II)

zijn van mening dat de VU een oecumenisch-christelijk karakter moet dragen.

G.J. Sizoo wijst erop dat de VU, als men de pluriformiteit van de kerkelij-

ke gezindtes die in de VU-bevolking vertegenwoordigd zijn, in aanmerking

neemt, in feite een oecumenische universiteit is, terwijl de achterban (de

leden van de Vereniging) nog in overgrote meerderheid behoort tot het gere-

formeerde volksdeel.

C. van der Meer (in zijn bijdrage tot sub-thema Ie) ziet in de doelstelling

vooral een verwijzing naar de fundamentele en onveranderlijke principes

van de christelijke ethiek, zoals die in de bijbel te vinden zijn. Centraal

moment in die principes is de individuele vrijheid-in-verantwoordelijkheid

die door de eigen verantwoordelijkheid van de christen tegenover God gecon-

stitueerd wordt. Omgaan met de doelstellir^g is voortdurende bezinning op

en voortdurende bewustwording van verantwoordelijkheid.

In enkele bijdragen wordt ingegaan op de vraag of de VU een geloofsgemeen-

schap moet zijn. Volgens H. vain Andel zou dat een te hoog gegrepen ideaal

zijn. Men moet blij zijn als in de VU-gemeenschap het geloof telkens hier

en daar opflonkert. Ook bij C. Sanders treffen we de visie aan dat de 'AJ i-

dealiter een werkgemeenschap van gelovigen is. Niet-chriscenen zijn volgens

hem welkom, mits zij het perspectief van de VU als christelijke universiteit

serieus nemen. S.A. Boonstra plaatst een aantal relativerende opmerkingen

bij de opvatting dat de VU een christelijke gemeenschap moet zijn. Voor hem

is gemeenschap meer dan een collectief van personen. Gemeenschap is een dy-

namisch gebeuren. Het meeste dat men van een universit;eit waarin de rela-

ties tussen mensen primair functioneel van aard zijn, mag verwachten, is dat

zij ruimte biedt voor gemeenschapstichtende activiteiten.

10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen