Verslag studiedag 'VU tussen twee VU-ren' - pagina 92

wetenschap in de vraag naar het waartoe, de vraag wat je 3iet je weten-

schapsbeoefening op het oog hebt.

Is de andere werkelijkheid waarvan de christen naast de wetenschappelijke

werkelijkeheid weet heeft als zodanig tijdloos - ook al kan die door ons

mensen slechts in de tijd worden gekend -, met de vraag naar het waartoe,

het doel van je wetenschappelijk bezig zijn kom je onmiddellijk terecht

in het concrete hier en nu, de tijdgebondenheid van onze situatie en

daarmee van een goed deel van ons denken. Het kost weinig moeite dit aan-

nemelijk te maken.

Ik begin maar weer bij Abraham Kuyper. Het kosmische leven, zei hij, open-

baart de deugde van God, openbaart Gods majesteit. Wij leren God niet al-

leen kennen in de Schrift, maar ook door zijn schepping te bestuderen. (Je

kunt in dit verband denken aan de dichter van Psalm 3, die ook Gods lof

gaat bezingen op grond van wat hij in de schepping waarneemt). Ik vraag

mij af of we dit vandaag Abraham Kuyper nog zo kunnen nazeggen, nu we -

meer dan hij - er weet van hebben welke gruwelijke mogelijkheden er óók

in de schepping verborgen liggen. Zelfs dichters leggen vandaag het ac-

cent anders. Willem Barnard dichtte: "De aarde is vervuld van goedertie-

renheid, van goddelijk geduld en goddelijk beleid". Maar boven dat ge-

dicht schreef hij niet: het lied van Gods majesteit; hij zette er boven:

Het lied Misericordia Domini,en dat is heel iets anders.

Een tweede oogmerk voor Abraham Kuyper om wetenschapsbeoefening aan te

prijzen was gelegen in wat hij aanduidt als de oorspronkelijke schep-

pings-ordinantie: "Vervult de aarde en onderwerpt haar en hebt heerschap-

pij over al wat leeft". (U vindt dat in het eerste hoofdstuk van het eer-

ste bijbelboek , Genesis, 1:28, waar God de mens aldus toespreekt). Tot

deze scheppingsordonnantie riep het calvinisme de christenneid terug, al-

dus Kuyper, en hij vervolgt:

Zo bleef men pelgrim, maar een pelgrim, die op de weg naar het

eeuwige vaderland nog een onmetelijke taak op aarde had te ver-

vullen. Breed breidde zich voor en onder en boven de mens de

kosmos met alle rijken der natuur uit. Heel dit onafzienbare

veld moest worden bearbeid. Op die arbeid wierp men zich met

geestdrift en veerkracht. De aarde met al wat in haar is, moest

aan de mensen onderworpen worden. Zo bloeiden als nooit in mijn

toenmalig vaderland de landbouw en nijverheid, de handel en

scheepvaart. Dat nieuwe leven der burgerij wekte nieuwe behoef-

90

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen