Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 35

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 35

De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.

2 minuten leestijd

de Gereformeerde Studentenbond 'Soli Deo Gloria' (erelid prof. J.

Woltjer), waarvan alleen VU-studenten Ud konden worden die met

de gereformeerde grondslag instemden. Geelkerken was lid van het

Corps der VU-studenten met de zinspreuk 'Nil Desperandum Deo

Duce' (erehd prof. A. Kuyper), dat alle VU-studenten zonder

onderscheid wilde omvatten. In 1901 wilde men dit 'generale' Corps

met de 'speciale' Bond verenigen. De commissie, die deze

vereniging tot stand bracht, kwam met de oplossing dat een VU-

student, die niet instemde met de gereformeerde beginselen,

buitenlid van het Corps kon worden. In die commissie zaten zowel

Ridderbos alsook Geelkerken, maar zij zouden binnen het corps tot

twee verschillende stromingen bUjven behoren.

We keren nu terug naar de zomer van het jaar 1905.

In juni van dat jaar verloor Kuyper de verkiezingen, daarop

volgde de viering van het 25-jarig bestaan van de VU, terwijl toen

ook de belangrijke Synode van Utrecht werd gehouden.

Dat 25-jarig bestaan van de VU werd enkele malen herdacht.

Eerst op de vergadering der 'Vereeniging voor Hooger Ondenvijs

op Gereformeerden grondslag', die op 6 juU in Den Haag werd

gehouden. Anema en J. Woltjer spraken op die dag. Later, op 19

oktober, op de dies te Amsterdam, sprak Fabius. Op de volgende

dag sprak Bavinck de rectorale oratie van zijn zieke collega

Biesterveld uit om daarna het rectoraat over te dragen aan Rutgers.

Woltjer zei dat de VU volwassen was geworden en de koningin

wees de VU dat jaar aan als een universiteit 'die ten aanzien van

uitdrukkelijk in de aanwijzing te vermelden, door haar te verleenen,

doctorale graden, gelijke rechten heeft als de Rijksuniversiteiten'.

Kuyper was niet aanwezig toen Woltjer 'met hernieuwde

droefheid' het vertrek van een viertal hoogleraren in die eerste

kwart eeuw, memoreerde. Woltjer wilde geen oordeel uitspreken,

maar zei van het vertrek van vader en zoon Lohman in 1896:

'Grooter echter was ons verhes en zwaarder ons leed' dan het

eerder vermelde vertrek van DUloo en Hoedemaker.

Over de rectorale oraties, die telkens op 20 oktober werden

gehouden, zei Woltjer het volgende: 'Deze redevoeringen zijn en

moeten zijn getuigenissen van het verband, dat er voor ons bestaat

tusschen onze wetenschap en ons geloof; zij moeten krachtige

middelen zijn voor eene phchtmatige propaganda'.

31

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's

De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 35

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's