De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 230

Dooyeweerd moest niet minder dan Vollenhoven voorzichtig zijn.

Na Vollenhoven had ook hij de drukproeven van het boek Van

Idolen en Schepselen van Janse ter advisering gekregen. Pas na de

synode van 1936 zond hij deze drukproeven terug. In de

begeleidende brief van 29 november 1936 schreef Dooyeweerd aan

Janse:

Wij moeten m.i. met groote scherpte blijven vasthouden aan de

onderscheiding: boven-tijdelijke wortel, centrum, hart der menschelijke

eidstentie en tijdelijk lichaam in den alzijdigen schriftuurlijke zin. Uw

uiteenzettingen wekken soms den indruk alsof u ook deze

onderscheiding eenigszins tracht op te heffen.

Voorts is naar mijn meening 's menschen tijdelijke existentie veel meer

dan een 'functie-mantel'. Zelfs een dier heeft een individualiteits-

structuur. Zou dan het 'menschelijk lichaam' slechts een complex

functies zonder individualiteitsstructuur zijn? Deze voorstelling zou ons

het verwijt van functionalistische anthropologie op den hals halen.

Misschien wilt u nog eens nalezen, wat ik in het besluit van Bnd. Ill

der Wijsb. der Wetsidee dienaangaande schreef.

De critici liggen thans op den loer! Juist daarom moet m.i. in dit

stadium iedere uitdrukking op een goudschaal worden gewogen. Wij

mogen hen geen aanvalspunten bieden.

Over deze zaken zou de strijd gaan, want in januari 1937 verscheen

de tweede brochure van Hepp, met de ondertitel: Het voortbestaan,

de onsterfelijkheid en de substantialiteit van de ziel. Daarin werden

Janse, ds. S.G. de Graaf, Vollenhoven en ook Dooyeweerd

aangevallen.

De brochure was 'met broederlijke liefde' en 'in den geest der

zachtmoedigheid' geschreven, 'met gebed om bekeering', en ze was

in een aristocratische toon gehouden. Hepp noemde weer geen

namen en citeerde zonder verwijzing, zodat de anonieme

beschuldigden zelf maar moesten uitzoeken waar ze ooit iets

hadden geschreven dat Hepp niet aanstond.

Dr. K. Sietsma, de maandelijkse kroniek-schrijver in het G.T.T.,

merkte op: 'zelfs vraag ik mij af, of het wel geoorloofd is om

iemand te citeeren, zonder het noemen van zijn naam, nog wel om

hem te veroordeelen en te helpen veroordeelen. Natuurlijk, met de

bedoeling om hem te behouden.'

Ook de hoofdredacteur, J. Ridderbos, schreef in het G.T.T. een

artikel over deze brochure. In zijn artikel getiteld Prof Hepp over de

224

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen