De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 217

waarschuwden twee leden der vereen, me, deze zaak voorloopig met rust te

laten. In dat licht komt Uw publicatie al heel ongelegen. Kunt U er iets

aan doen, dat de uitgave tot Sept wordt aangehouden. Lukt dat, dan

hebben we weer drie jaren tijd.

Die publikatie betrof het omgewerkte manuscript van Idolen en

Schepselen, dat bij Kok in Kampen zou worden uitgegeven. Dat

moest uitgesteld worden tot na de synode-vergadering, want de

volgende synode zou pas drie jaar later bijeenkomen. VoUenhoven

en Dooyeweerd lazen de drukproeven en wisten de publikatie ervan

nog tot 1939 op te houden.

De affaire St.-J.W. betrof de aanklacht die ds. H. Steen tegen

Waterink had ingediend bij de Gereformeerde Kerk van

Amsterdam-Centrum. Waterink onderscheidde immers een lagere

ziel en hogere geest. Die aanklacht over de ziel brak het front van

de 'Heeren'. Daarom werd eerst dit verschil onderhands en

binnenskamers besproken vóór de alarmbel werd geluid. Met een

pubUeke verklaring van Grosheide en Hepp werd deze zaak op 25

april 1936 bijgelegd.

Na de verklaring in besloten kring van Hepp, dat VoUenhoven

en Schilder binnen twee jaar uit de Gereformeerde Kerken zouden

worden gezet, gonsde het al spoedig van de geruchten in die

kerken. Schilder signaleerde wat Hepp had gezegd en heropende de

polemiek met H.H. Kuyper, die op verzoek van enkele kerken was

opgeschort.

Een maand na de aankondiging van Hepp vond op 15 en 16

april te Utrecht de jaarlijkse vergadering plaats van de Vereeniging

van Predikanten in de Gereformeerde Kerken in Nederland. Ds.

S.G. de Graaf en ds. W.H. den Houting zouden hun gepubUceerde

stellingen over de algemene en bijzondere genade en over de

erkenning van de doop, buiten eigen kerkverband bediend,

toelichten en verdedigen. H.H. Kuyper schreef in De Heraut van 5

april ter inleiding van zijn oppositie: 'Beide onderwerpen zijn zeker

met het oog op de geschillen die zijn opgekomen, van belang. Aan

discussie zal het dan ook niet ontbreken, want disputabel zijn deze

steUingen, vooral van den eerste referent, zeker.'

Grosheide opende als voorzitter de vergadering met een

waarschuwing aan het adres van hen die het nieuwe voorstaan

zonder voldoende studie van het verleden, omdat het oude niet in

hun systeem past. H.H. Kuyper opponeerde als eerste tegen zijn

211

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen