De Vrije Universiteit na Kuyper - pagina 206
De Vrije Universiteit van 1905 tot 1955, een halve eeuw geestesgeschiedenis van een civitas academica.
De strijd over de ziel bracht dus verwijdering tussen de VU-
hoogleraren Waterink en VoUenhoven en een toenadering tussen
Vollenhoven van de VU en Schilder van 'Kampen'.
Tijdens het CS.B.-congres was het conflict in de redactie van
De Reformatie al gesteld. In een nota over dat conflict voor het
'consortium' van De Reformatie schreef Schilder: 'Het lijkt mij b.v.
een onevenwichtige positie, wanneer in denzelfden tijd Prof.
Waterink prof. Vollenhoven als gevaarlijk afwijst in de pers en
tegelijkertijd den Barthiaan in Nederland als Gereformeerd in
ruimere zin wordt aangediend en dat door denzelfden man.'
Schilder had aan het redactiehd niets in de weg gelegd om tegen
Vollenhoven te schrijven, maar nu had Waterink zich openlijk tegen
zijn kritiek op het Calvinistencongres gekeerd, door in het comité te
gaan zitten dat dat congres voorbereidde.
Toen het conflict door de uitgever op 27 december 1934 in feite
ten gunste van Schilder werd besUst, moest deze nieuwe medewer-
kers zoeken. C. Veenhof hielp hem daarbij. Maar Schilder schreef
er meteen aan Veenhof bij: 'Je denkt bij het noemen van namen
ook aan mijn eigenaardige positie van ongekendheid inzake
specifieke Vollenhoviana. Ik wil niet graag oneenigheid hebben
straks.'
Schilder wist niet wat hij van de ziel moest denken, ook al
ontving hij van Veenhof alle dictaten van Vollenhoven. Hij begreep
Vollenhoven niet goed. Vandaar dat hij het volgende op 5 februari
1935 aan Veenhof schreef:
Natuurlijk zou ik het zeer pijnlijk vinden als er een artikel zou worden
geweigerd, hetgeen natuurlijk nog scherper situatie geven zou wanneer het
door één man wordt geweigerd dan wanneer het door drie gebeurde.
Natuurlijk zijn er ook legio artikelen mogelijk van V. zelf, die met grooten
dank te accepteeren zouden zijn. Het is maar de vraag of de mogelijkheid
bestaat zich los te maken van een bepaald gedachten-schema dat nog niet
mij persoonlijk in alle opzichten duidelijk is of aanvaardbaar lijkt. Ik
betwijfel of iemand van zoo scherpe denkkracht en van zoo bewuste
zelfbinding aan eigen grondgedachten als V. is, in staat is zoo betrekkelijk
neutraal te zijn tegenover die eigen grondgedachten.
Ik zou je raden willen aan V. geen direct verzoek te doen inzake dat
medewerkerschap. Zooals je weet blijft hij automatisch staan wanneer het
gaat naar mijn plan. En mocht hij te eeniger tijd eigener beweging aan het
schrijven willen gaan, wat hij naar ik hoorde (in der tijd van je zelf)
vroeger nooit gewild heeft, dan kunnen wij altijd nog zien hoe zich de
200
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987
Publicaties VU-geschiedenis | 460 Pagina's