Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 214

Ondanks de eensgezinde senaatsverklaring van 22 maart, die door direc-

teuren in hun jaarverslag was opgenomen, werd toch bij de bespreking

daarvan, een bezwaarschrift tegen Lohman ingediend. Lohman voelde

zich diep gegriefd door de ingebrachte beschuldigingen. Hij doorzag

meteen dat dit door 35 leden ingediende bezwaarschrift inderdaad het

einde inhield van zijn loopbaan als hoogleraar aan de VU.

Onder een beheerst uitgesproken protest tegen het voorbijgaan van

curatoren, stemde hij in met het instellen van een onderzoekscommissie.

Curatoren zwegen, en toen was er niemand die zich tegen het instellen

van de commissie verzette.

Lohman was 58 jaar oud. Hij was raadsheer geweest, Tweede-

Kamerlid, Eerste-Kamerlid, Minister van Binnenlandse Zaken, voorzit-

ter van de Unie 'De School met den Bijbel', stichter en curator van de

Vrije Universiteit. Hij had samen met anderen het program van de Anti-

Revolutionaire Partij en het grote volkspetitionnement opgesteld en de

grondslag van de Vrije Universiteit mede geredigeerd. Hij was tweemaal

Rector Magnificus van de Vrije Universiteit geweest. Hij was ook met

de Doleantie meegegaan en hij had meegedaan aan het eerste Sociaal

Congres.

Van de mens Lohman gaf prof. dr. LA. Diepenhorst dit portret:

'Wat kort, een beetje vormelijk, toch snel geprikkeld tot belang-

stelling met een scherp ontwikkeld besef voor recht en onrecht,

soms briesend van verontwaardiging, gevoelig voor hartelijkheid,

van grote plichtsbetrachting, bij incidentele wat zure bitterheid ge-

neigd tot erkenning van eigen fouten en tot vergeving van ande-

ren, oprecht bewogen wanneer hij zich als christen getroffen voel-

de.'

Het was niet genoeg wat men Lohman op 'Seinpost' aandeed. Kuyper

had nog een scherpe pijl voor zijn vriend en collega. Hij publiceerde

kort na het gebeurde op 'Seinpost' een levensschets van 'Mr. Levinus

Wilhelmus Christiaan Keuchenius'. Daarin verwerkte hij particuliere

brieven van Keuchenius over Lohman en het kabinet-Mackay.

De verschillen tussen Keuchenius en Kuyper werden door hem aan

misverstanden geweten en de verschillen tussen Keuchenius en Lohman

werden emotioneel onderstreept. Hovy vond dat hij

'geen beter middel had kunnen aangrijpen om Lohman den

laatsten deuk te geven. ... Voor mij heeft het overigens schoone

boekje zijn sieraad verloren door den lof, dien gij u zelven geeft

en den smaad, dien gij op den broeder werpt.'

208

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen