Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 45

keur voor Guy naar de democratie van de kleine luyden. Sinds deze

tweede fase van zijn bekering zien we dat zijn verlangen professor te

worden, verdrongen werd door het leiding willen geven aan de gewone

kerkleden, eerst in zijn eigen gemeente en daarna ook in bredere kring.

De idee van de moederkerk werd van groot belang:

'mijn ideaal voor het kerkelijk leven was mij in dat vluchtig woord

geopenbaard.'

'Zulk een kerk zag ik nooit en kende ik niet. O, zulk een kerk te bezit-

ten, "een Moeder, die van der jeugd af onze schreden leidt!" het werd

mijn heimwee, het werd de dorst mijns levens.' schreef Kuyper in 1873.

Tien jaar eerder had hij in de kerk te Beesd ook iets van die moederkerk

ontdekt. Die kerk vond hij daar via het moederschap van Jo, die te

Beesd de moeder van zijn eerste twee zonen werd. Als bruidegom ont-

dekte hij de moederkerk. Hij had die moederkerk vóór die tijd nooit ge-

zien in de kerk van zijn vader.

Zijn vader stimuleerde hem tot verdere studie. Hij had de leiding

thuis. Hij hield Bram aan de financiële teugel. Door zijn voortdurende

aandacht oefende hij een permanente druk op Bram uit, die ermee had

leren leven. Deze beschreef zijn vader eens zoals hij hem zag: een nors

gezicht onder een slaapmuts, toen hij eens dronken en diep in de nacht

thuis kwam en de sleutel niet kon vinden. Zo'n arme dominee als zijn

vader wilde Bram niet worden.

Van de vier concurrenten te Beesd was er een aan de gemeente goed

bevallen, omdat hij nogal orthodox was. Maar de Graaf was bepaald te-

gen de orthodoxie. Dus had Kuyper een goede kans. Hij was nog niet

orthodox geworden, maar zijn bekering had hem dieper bij het geloof

bepaald. Een andere toon en houding bleek op Goede Vrijdag. Ds. Van

Iterson was hem welgezind en gaf hem een brief voor de Graaf mee, die

de keuze bepaalde. Het gevolg was dat hij het beroep kreeg.

Bram en Jo trouwden op 1 juli te Oegstgeest. Zij wilde graag een hu-

welijksreis naar Londen. Zijn vader bevestigde hem daarna op zondag

9 augustus in de oude kerk van Beesd, dit afgelegen dorp in de Betuwe.

De spoorweg van Utrecht naar het zuiden was nog niet in gebruik. Het

dorp telde 1300 inwoners, waarvan de helft tot de Rooms-katholieke en

de andere helft tot de Hervormde Kerk behoorde.

'Gelukkig dat je in Jo, met haar gezond verstand, een flinke, practi-

sche raadgeefster aan je zijde hebt', zou zijn vriend Hooykaas hem over

haar schrijven.

Bram had Jo afgebracht van haar kinderlijke en orthodoxe geloof. In

haar brieven stemde ze in ieder geval in met de God van deugd en plicht,

die haar leidse student haar verkondigde. De spanning om te Beesd be-

roepen te worden, had mede zijn bekering ten gevolge. Met vreugde

41

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen