Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 41

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 41

2 minuten leestijd

preekbeurt geregeld: op Goede Vrijdag 3 april. Zijn kansen stegen en de

spanning nam toe. De toekomst, - maar als Beesd eens niet voor hem

bestemd was? Hoe bewoog hij de hemel? In die dagen van spanning, gaf

de lezing van de bekeringsroman het antwoord op zijn vragen.

Het boek ging over twee broers en rivalen, Philipp en Guy. Bram kon

zich als eerzuchtig leids student en theologisch doctor gemakkelijk ver-

eenzelvigen met Philipp. Deze was volgens de typering van Kuyper:

'de man van de wereld, vlug van geest en rad ter tonge, zich met

gemakkelijkheid in eiken kring bewegend, maar opgaande in

overmoedig zelfvertrouwen, zijn God in zijn hand vindend, voor

geen zachtere indrukken ontvankelijk, meenend, dat voor zijn

wilskracht niets onmogelijk is, en er lust aan hebbende zijn over-

moed aan anderen te doen gevoelen.'

Volgens zijn bekeringsverhaal in zijn Confidentie, was deze tekening

van Philipp ook een zelfportret.

Geconfronteerd met de innerlijke leegte van deze figuur trof hem hoe

de zwakke, gevoelige, zachtaardige Guy, die zich opofferde en stierf,

hoogstaander bleek dan de man die zijn tegenbeeld was. Toen in het ver-

haal Philipp tot inkeer kwam, ging ook Bram door de knieën. Het was

nacht en na vertrek van zijn zuster las hij in stilte verder. Hij vertelde

wat gebeurde:

'Toen — ik was alleen - voelde ik het tooneel mij te machtig wor-

den; ik las dat Philipp weende, en lieve broeders! — het eigen oog

werd mij vochtig; ik las dat Philipp knielde, en eer ik het wist, lag

ik zelf voor mijn stoel en waren mijne handen gevouwen. O, wat

in dat oogenblik in mijn ziel doorleefd is, heb ik ten volle eerst la-

ter begrepen, maar toch, van die ure, na dat oogenblik, heb ik ver-

foeid wat ik eertijds bewonderde, gezocht wat ik vroeger minach-

ten dorst! Genoeg, ge begrijpt, mijn vriend, hoe onvergetelijk de

indruk van zulk een aangrijping is, hoe, wat de ziel in zulk een

strijd doorworstelt, tot dat eeuwige behoort, dat nog na lange da-

gen als pas gebeurt altijd frisch en krachtig voor den geest treedt.'

Zoals Kuyper in 1873 de amsterdamse gemeente met deze Confidentie

wilde bewegen tot zijn inzichten, zo bewoog hij in 1863 de hemel met

zijn bekering en met zijn besef van zonde en berouw. Hij was te zelfge-

noegzaam, te eerzuchtig, te egoïstisch geweest, ook tegenover zijn Jo.

Toen hij dat opbiechtte, schreef zij terug:

37

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 374 Pagina's

Dr. Abraham Kuyper en de Vrije Universiteit - pagina 41

Bekijk de hele uitgave van donderdag 1 januari 1987

Publicaties VU-geschiedenis | 374 Pagina's